Orlando


Hoxe, 24 de maio, é María Auxiliadora. Para os de Salesianos non é un día calquera. A min véñenme hoxe todas as chuvias felices, coma flores, da miña xuventude. Son escritor grazas aos Salesianos de Ourense, aquela biblioteca magnífica onde encontrei a Tolstoi antes que a Dostoievski, a Kafka e Valle-Inclán e Cunqueiro, aos gregos sabios e aos filósofos da razón. Á igrexa ía todos os días. E alí rezaba a María Auxiliadora, hábito que por fortuna non perdín. Despois viñeron anos de separación, pálidos, porque pensaba que había modos mellores de cambiar o mundo. Equivoqueime. Agora volvo crer que a oración e os libros, os que leo e non os que escribo, tamén son capaces de mudar as cousas. Sei que isto que digo non é politicamente correcto. Pero a min o politicamente correcto interésame un pouco menos cada día. Quizais porque nas aulas nosas, as do bacharelato (BUP), eramos incorrectos sen sabelo. Alí aprendín as alegorías máis fermosas. Nunca esquecerei a definición que Orlando deu de metáfora: «Lo que está más allá de la meta. La propia palabra lo dice: meta?fuera, en gallego meta?fóra». Nin a resposta para definir qué é unha central térmica: aquela que produce termos para a auga quente. Pero, de todas as contestacións plenas de candidez daqueles anos escolares, quedo cunha que podía servir para os nutricionistas e as persoas que queren baixar peso para estar atléticos nos meses que se aproximan. O profesor de Ciencias Naturais, don Rafael Barreal, estaba a falar dos lípidos e preguntou: «¿Cómo se obtienen las grasas?». Orlando, que a min sempre me pareceu o máis listo da clase, contestou: «Comiendo mucho y trabajando poco». Daquela era máis fácil ser feliz.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
33 votos
Comentarios

Orlando