E ao final foi el


Foron moitos quen levaron a culpa: os xitanos. O pantalón curto e o escote provocadores. A nai, esa mala nai. O pai algo tamén. As compañías. A idade. A rebeldía. O carácter. E... esas horas, un día de festa, pola rúa... deixando ver as longas pernas... Unha nena consentida, con cartos que tamén levaron a culpa, pois estragan á xente e xa non hai nin educación, nin principios, nin nada. E así pasaron os días, moitos, centos... nos que a opinión pública se descentraba en tantos aspectos.

Mentres, ela, Diana, berraba en silencio desde un pozo que alguén a atopase, que desen co culpable, que o perigo estaba aí para todas. Porque, ao final, foi el. Nin os xitanos, nin o pantalón, nin a idade, nin as compañías, nin o escote, nin os pais... Foi el quen a matou, un depravado sexual. E por que? Porque só por ser muller podía pertencerlle se o desexaba.

Así é José Enrique Abuín, un reincidente destes casos. Matouna porque considera que as mulleres son obxectos a utilizar ao seu antollo. El, pai dunha menor. Que tipo de persoa é? Un perigo, un terror.

E a xente xulgando se a nai saíu tomar un bocadillo e un refresco a un bar. Claro, porque a nai, por ser muller tamén, ha morrer de inanición se desaparece unha filla. Aí estabamos crucificándoa... Como se fixo coa forma de ser de Diana. Ela, que se quixo resistir e morreu no intento. E se non se resiste... que diriamos dela? Faremos coma no caso da Manada? Poñeriamos en dúbida que quixera violala? Temos moito que educar, si, na sociedade.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
65 votos
Comentarios

E ao final foi el