Precariedade non é futuro


Deputado de En Marea

Das persoas que teñen emprego, a fórmula de precariedade máis común é a contratación temporal: estar sometido a un contrato con data de finalización que xera incertidume, medo e falta de estabilidade, sempre baixo a ameaza da non renovación. En Galicia son 238.500 as persoas asalariadas así, o que supón unha taxa de temporalidade do 28,1%.

Son precarias as 122.300 persoas que traballan a tempo parcial, en especial porque a inmensa maioría delas queren traballar a tempo completo pero non poden e téñense que resignar a empregos reducidos con salarios reducidos.

Tamén son precarias as 11.600 persoas que traballan como fixas/descontinuas, porque teñen un contrato indefinido pero só traballan unha parte do ano, fundamentalmente en actividades da conserva e da hostalaría. Pero a peor precariedade é a que sofren as persoas que están en desemprego. En Galicia, a pesares dos discursos triunfalistas, segue habendo 181.700 persoas desempregadas.

Esta é a cartografía da precariedade: os que teñen un contrato temporal, os que traballan a tempo parcial, os fixos descontinuos, os que rotan entre o paro e o traballo precario. Cando se suman o resultado é demoledor: a metade dos asalariados galegos -máis se son mulleres- son precarios, sometidos ben a unha taxa de temporalidade (o 28%), de parcialidade (o 16%) ou de paro (o 15%).

O peor é que esta non é unha situación transitoria, porque o contrato temporal, o tempo parcial e o desemprego están cronificados na sociedade galega dende fai décadas. Son unha pandemia social.

Condicións de traballo precarias que se trasladan a salarios baixos, que converten a quen os recibe en traballadores pobres. Segundo a Axencia Tributaria, do millón de asalariados que houbo en Galicia en 2015 o 45 % ingresaron menos de 972€ brutos ao mes. Dentro deste grupo hai máis de 300.000 persoas que no 2015 tiveron ingresos por baixo do salario mínimo, menos de 648 € brutos ao mes. Son os traballadores pobres.

Este é o modelo laboral que se esta consolidando en Galicia e no Estado: un mercado de traballo segmentado que condena a precariedade a metade dos asalariados, especialmente as persoas mais novas. Un modelo inaceptable dende a perspectiva social pero tamén dende a económica porque con traballo precario e baixos salarios non se pode ter unha estrutura económica competitiva e un estado do benestar merecedor dese nome.

Por Manuel Lago Deputado de En Marea

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
11 votos
Comentarios

Precariedade non é futuro