A pregunta de David Chipperfield


Apregunta non é nova, pero é a máis importante que podemos facernos hoxe como grupo humano constituído en país. É a pregunta sobre o futuro e o sustento e pode resumirse en: «Galicia está na vangarda da forma futura de producir alimentos ou no atraso máis absoluto?». Argumenta Chipperfield que Galicia escolleu unha forma de producir a pequena e non a grande escala e iso é unha vantaxe hoxe, no tempo en que a calidade dos alimentos converteuse no elemento central da produción con futuro. Obvia a produción de leite, pero atina en apreciar esa forma nosa de producir alimentos mal alcumada minifundio que, aínda que resiliente e en retroceso, apreza como vantaxe de futuro. A pregunta lévase facendo moito tempo, pero o importante é a ollada externa e intelixente de quen a fai e, sobre todo, que as autoridades políticas, aínda sen acabar de entendelo, danlle a razón. Seguramente porque este arquitecto inglés destila sabedoría, empeño e éxito. O que di vai contra toda a concepción dominante sobre en que consisten o progreso e o atraso agrario de Galicia. Pero absolutamente a favor do que fai a xente deste país.

 

Acudín á presentación da Fundación Ría, en Ribeira, levado polo amable convite e o cerebral entusiasmo de Manuel Rodríguez, pero con certo escepticismo intelectual, para descubrir a quen entenden que a forma de producir alimentos está directamente relacionada coa identidade e que é a que produce a paisaxe. Natureza transformada expresada nun agroecosistema que un bo arquitecto identifica e valora. A pregunta de Chipperfield axuda a reconciliar este país de labregos con el mesmo. Non é a pregunta do hipster neoiorquino que merca no Amish Store, senón a de quen entende ao país e ás paisanas que seguen labrando as terras para alimentar o consumo de calidade que practicamos neste país. A iso é ao que chamamos «vivir como galegos».

Hoxe, quen quere producir a pequena escala debe facelo por fóra das propostas convencionais e as axudas públicas para pasar desapercibidos, como comprobaron os investigadores da Rede Revolta analizando experiencias produtivas innovadoras. Por fin alguén dálle a razón ao que fan os paisanos; en realidade ao que facemos todos: seguir a alimentarnos con alimentos de moita calidade producidos aquí. O maior éxito recente do agro galego foi o da viticultura; baseouse nun 60 % na teimosía de centos de casas que mantiveron as súas viñas, non entraron nas concentracións parcelarias, non deixaron morrer as vellas castes e seguiron producindo para autoconsumo e para quen llo mercase (sempre había) a prezos remuneradores ao longo dos últimos cincuenta anos. Si, e logo todo o demais, claro, pero alguén seguiu cavando a viña.

Tamén teimaba no porto de Ribeira xente maior afectada pola chapuceira EDAR de Castiñeiras. Coas súas protestas dábanlle indirectamente a razón ao obxectivo estratéxico da fundación Ría. Sobre como combater o avellentamento -outro gran problema do país- non houbo ningunha pregunta. Só unha resposta elocuente ao presentar á equipa da Fundación: ningún debe pasar dos 30 anos. Quen fai algo así hoxe en Galicia? É verdade universal que só hai futuro con xente nova.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
17 votos

A pregunta de David Chipperfield