A acollida de refuxiados

OPINIÓN

16 feb 2017 . Actualizado a las 05:00 h.

Estes días, a chegada de Trump ao despacho oval está dando a razón aos que consideran que o mundo podía ir a peor; con todo, aínda non decretou a invasión de ningún país… confiemos, todo chegará! De momento unha das polémicas está centrada na acollida de refuxiados (e outros inmigrantes) procedentes de sete países de África e Asia, que Trump quere suspender, por supostas razóns de seguridade nacional. 

Nisto EE.UU. non fai máis que proclamar ás claras o aplicado no último ano e pico na meirande parte de Europa -coa digna excepción de Alemaña- onde Rajoy foi un alumno destacado. En todos estes países europeos, razóns de oportunidade política, que raian na xenofobia, aconsellan non acoller refuxiados; a escusa máis utilizada (caso de España, alegando a alta taxa de paro) é a dos custos económicos que conleva. É certo que acoller refuxiados non é un simple levantar a barreira e dicir: «Pasen»; non, acoller refuxiados de acordo coas normas internacionais obriga a ofrecer unha vivenda, conceder unha axuda económica para os primeiros meses ou anos, e proporcionar educación, sanidade, cursos de idiomas e outros servizos básicos. Como contrapartida o refuxiado ten a obriga de integrarse nese país -que non pode cambiar- e aceptar os valores propios da sociedade que o acolle.

Canto costa isto?

Moitos gobernos pretenden ocultar estes custes, alzando sempre a cifra para remarcar a propia xenerosidade… estratexia que decae cando se revelan as cifras reais. Así, o informe do 2016 Paying the price, do Consello Europeo de Relacións Exteriores (ECFR), un organismo independente, cifraba en só 3.300 euros ao ano para España o custe de acollida dunha persoa refuxiada… cando está previsto que a Unión Europea conceda ao noso país 6.000 euros ao ano.