A acollida de refuxiados


Estes días, a chegada de Trump ao despacho oval está dando a razón aos que consideran que o mundo podía ir a peor; con todo, aínda non decretou a invasión de ningún país… confiemos, todo chegará! De momento unha das polémicas está centrada na acollida de refuxiados (e outros inmigrantes) procedentes de sete países de África e Asia, que Trump quere suspender, por supostas razóns de seguridade nacional. 

Nisto EE.UU. non fai máis que proclamar ás claras o aplicado no último ano e pico na meirande parte de Europa -coa digna excepción de Alemaña- onde Rajoy foi un alumno destacado. En todos estes países europeos, razóns de oportunidade política, que raian na xenofobia, aconsellan non acoller refuxiados; a escusa máis utilizada (caso de España, alegando a alta taxa de paro) é a dos custos económicos que conleva. É certo que acoller refuxiados non é un simple levantar a barreira e dicir: «Pasen»; non, acoller refuxiados de acordo coas normas internacionais obriga a ofrecer unha vivenda, conceder unha axuda económica para os primeiros meses ou anos, e proporcionar educación, sanidade, cursos de idiomas e outros servizos básicos. Como contrapartida o refuxiado ten a obriga de integrarse nese país -que non pode cambiar- e aceptar os valores propios da sociedade que o acolle.

Canto costa isto?

Moitos gobernos pretenden ocultar estes custes, alzando sempre a cifra para remarcar a propia xenerosidade… estratexia que decae cando se revelan as cifras reais. Así, o informe do 2016 Paying the price, do Consello Europeo de Relacións Exteriores (ECFR), un organismo independente, cifraba en só 3.300 euros ao ano para España o custe de acollida dunha persoa refuxiada… cando está previsto que a Unión Europea conceda ao noso país 6.000 euros ao ano.

Máis que un gasto… case un negocio!, pois ademais do saldo positivo, calquera economista dirá que acoller refuxiados é máis un investimento ca un gasto, e senón que llo pregunten a Alemaña -que abriu as portas no 2016 porque necesita novas fornadas de xente nova como forza laboral- e ao resto de países tradicionalmente acolledores como Canadá, Australia, países nórdicos… ou ao propio Estados Unidos.

De feito, nas negociacións coas comunidades autónomas durante o 2016 para afrontar a atención sanitaria aos refuxiados sirios, o Goberno ofreceu un pago de 68 euros por ano e persoa, cun total 1,75 millóns de euros para acoller os 15.000 comprometidos, unha cifra que para os sistemas de saúde autonómicos é simplemente irrelevante.

Finalmente, é certo que cada país ten dereito a establecer algúns requisitos para a entrada de inmigrantes ou refuxiados -sempre que non sexan discriminatorios por razón de etnia ou relixión- pero tamén é certo que os compromisos internacionais como o dereito de asilo non son un kleenex que usar cando nos conveña, senón que están para cumprirse.

Por Xosé María Torres Membro da ONG Farmamundi

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
12 votos

A acollida de refuxiados