Benedicto XVI

XOSÉ CHAO REGO

OPINIÓN

23 abr 2005 . Actualizado a las 07:00 h.

PAROLANDO cuns amigos sobre o conclave, vaticinei que sería curto, non máis de dous días. Enganeime nun día. Eran moitos os fillos cardenalicios e dixitais de Wojtyla, que se adiantaron freando a tensión e presentando a operación coma mostra da unidade. Se fora como eu imaxino, tal singular manobra axudaría a salvar o pelello; en todo caso, dá que pensar. «Vae victis!», dicían os latinos: ai dos vencidos. Coñezo varios libros e artigos do profesor alemán Ratzinger. Sinto gratitude especialmente por un libriño, esgotado, sobre a fraternidade cristiá. Teño comentado que se alguén publicase os seus escritos en columnas paralelas, veríase o que cambiou. Con todo, o problema do Catolicismo romano está en como se resolve o escándalo da estrutura do poder. Na Reforma gregoriana, do século XI, o papa era o «vigairo de Pedro», pero coa medranza do poder do papado autotilulouse «vigairo de Cristo», atributo que antes pertencía aos Pobres.