Juan Pablo Alonso: «Non podemos tocarnos, pero temos que sorrir na rúa»

Este crego, encargado da delegación vilalbesa de Cáritas, subliña que os problemas derivados do coronavirus e do estado de alarma xa se están a notar na poboación máis vulnerable    


VILALBA / LA VOZ

Juan Pablo Alonso, sacerdote pertencente á unidade pastotal de Vilalba, decidiu a pasada fin de semana que a capela de San Roque, situada no centro da vila, estivese aberta, mesmo pola noite, mentres se pechaba unha gran parte das igrexas. Ao día seguinte pechouna; agora volve estar aberta por se alguién quere ir rezar ou levar unhas flores. Tamén traballa na delegación de Cáritas na vila, onde segue a desenvolver o labor mentres as outras persoas voluntarias están nas súas casas, como a maioría dos cidadáns. Antonte houbo reparto de vales.

-Como é a situación que ve en Cáritas estes días?

-As familias desfavorecidas e con nenos son a prioridade. A xente que tiña traballo en precario quedou na rúa. A pobreza comeza sempre polos máis vulnerables. Zonas coma Sudamérica ou África quedrán postergadas ao último do último.

-Hai que espallar con maior necesidade unha mensaxe de esperanza?

-Sempre hai un canto á esperanza. Na historia da humanidade ten habido moitas epidemias, coma as da peste, a gripe do 18, a tuberculose... A min non se me está a pedir máis do que se lles pediu a meus avós.

-Cal debe ser o labor da Igrexa nun momento difícil coma este?

-A Igrexa fai parte da sociedade. Este é un momento de oración e de exercicio da caridade con responsabilidade.

-Fai a Igrexa estes días todo o que pode facer ou todo o que debe facer?

-Os bispos non son epidemiólogos. Se os científicos están desorientados, que nos queda a nós, pastores de almas? O que si está claro é que podemos facer algunhas cousas: non podemos tocarnos, pero temos que sorrir na rúa.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Juan Pablo Alonso: «Non podemos tocarnos, pero temos que sorrir na rúa»