Familias de adultos con discapacidad psíquica reclaman más plazas residenciales en Lugo
21 feb 2012 . Actualizado a las 06:55 h.«¿Que vai ser do meu fillo cando eu xa non estea?». Es una de las preguntas que escucha más a menudo el gerente de Aspnais (Asociación de padres o tutores de personas con discapacidad intelectual de Lugo), Manuel Fernández Santos. La hacen padres, pero sobre todo madres, de adultos con discapacidad psíquica que miran con preocupación hacia el futuro, ya que por ley de vida ellos faltarán antes que sus hijos. «A pregunta debería ser: ?¿Estou preparando ao meu fillo para cando eu non estea?? E a resposta en moitos casos sería non, porque a maioría das familias téñenos sobreprotexidos. Pensan por eles, deciden por eles e case non lles dan autonomía», comenta Fernández.
Aspnais cuenta con dos centros ocupacionales, en los que forman y ocupan a 106 lucenses con discapacidad intelectual en talleres de alfombras, jardinería, lavandería, carpintería, fregonas, envasado, cerámica y actividades creativas. También dispone de un centro de día con seis aulas en las que atienden a 31 personas gravemente afectadas.
A nivel residencial dispone de dos viviendas tuteladas, en las que residen 5 usuarios, y un centro residencial en el que viven internos 37 adultos que reúnen alguna de estas características: sus padres o tutores legales han muerto, tienen circunstancias familiares conflictivas que aconsejan su separación del grupo de origen, o su domicilio queda lejos del centro ocupacional. Pero las familias destacan que no son suficientes, y reclaman más plazas residenciales conveniadas con la administración.
reportaje el futuro de las personas con necesidades especiales