Miguel Román: «A miña prioridade era quedar no club da miña vida e, por sorte, aquí estou» 

LA VOZ VIGO

GRADA DE RÍO

M.MORALEJO

El futbolista del Celta, que iba a Balaídos desde niño, incide en el orgullo que le supone haber podido dar el salto al primer equipo

04 sep 2025 . Actualizado a las 16:34 h.

El futbolista del Celta Miguel Román ha comparecido este jueves con motivo de su renovación este verano y unos días después de haber debutado en Primera. «Para min é un orgullo, xa que a miña familia é celeste, desde pequeno sempre fun a Balaídos e que agora mesmo estea pertencendo ao primeiro equipo do Celta é unha alegría e un orgullo», sostiene. Su intención a partir de ahora es «aportar o máximo e ir progresando pouco a pouco».

Preguntado por si el año pasado llegó a ver lejos la posibilidad de subir, señala que no. «Claudio coñécenos ben a todos, sabe o potencial que temos cada un de nós, así que é certo que igual tiña que estar un ano máis no Celta B para seguir medrando, así foi e creo que me veu ben ese ano», expresa. Sobre su titularidad ante el Villarreal, cuenta que se enteró en el hotel. «Sentinme moi cómodo. Cando entras ao campo e ves a Javi Rodríguez, a Manu Fernández, que hai dous anos ou un ano xogaba con algúns en Primeira Federación sénteste cómodo e fai o debut máis sinxelo».

Sin situar exactamente el momento en que supo que se quedaba en el Celta como parte del primer equipo, sí revela que fue Claudio Giráldez quien se lo comunicó. «É certo que tiña ofertas, pero a miña prioridade era quedar no club da miña vida, e por sorte, aquí estou», celebra. Intenta vivir este salto con la mayor naturalidad, siendo el de siempre. «Normalízoo sendo o mesmo rapaz de sempre, igual de amigo cos meus amigos, igual de fillo cos meus pais».

En cuanto a la figura de Claudio Giráldez, considera que «para todos os canteiráns que hai na base é fundamental que estea no primeiro equipo, xa que está tirando de rapaces da canteira». Preguntado por si hubiera sido más difícil en su caso llegar sin el porriñés, apunta: «Non sei ser máis difícil, pero Claudio dá oportunidades que son moi importantes e fai que cada vez que chegan ao primeiro equipo, as cousas sexan sinxelas».

Sin pasado de niño en la cantera del Celta, nunca llegó a pensar que esa oportunidad ya le había pasado de largo. «Xogaba ao fútbol porque me gustaba, nunca pensei iso. Intentaba seguir progresando e crecendo como xogador», sostiene. Y cuando sí llegó esa llamada del Celta, el primer equipo estaba en perspectiva. «É o soño dun neno pequeno que ía cada fin de semana a ver os partidos. Pero, obviamente, cos pés no chan de que sabía que ía ser moi complicado e ía estar traballando no Celta Fortuna para que o día mañá, oxalá pasase iso», razona.

Dicen quienes le conocen que en su momento, le faltaba creer en sí mismo, una idea que comparte. «Creo que é unha das cousas que mellorei nestes dous anos do Celta B, a confianza en mi mesmo, crer en min mesmo, e creo que iso para un xogador é fundamental», ahonda. En cuanto al inicio del equipo, manda un mensaje de calma: «Temos unha plantilla moi completa, moi competitiva. É certo que non empezamos cos mellores puntos posibles, pero estamos na xornada 3, queda moita liga por diante e hai que estar tranquilos». No le preocupa la falta de gol, desde el convencimiento de que llegará.