Xela segue viva na rúa

FUGAS

A súa pegada é profunda nos lugares que a viron medrar, pero tamén no resto de Galicia, no plano artístico e nas novas xeracións, que recollen a súa mirada feminista en temas como a maternidade

17 may 2021 . Actualizado a las 11:28 h.

En Galicia respírase  Xela polos catros costados nos preparativos do seu día grande, o das Letras. As letras coas que inspirou, sempre adiantándose, á súa xeración e ás seguintes. As novas seguen a beber do seu legado desde os pupitres nos que ela medrou. Ainhoa e Paula, alumnas de 4.º de ESO do IES Castelao de Vigo, están descubrindo a unha das súas alumnas máis ilustres. «En plástica estamos cuns traballos sobre distintos poemas dela que temos que representar. E en Lingua, no departamento de Dinamización, facemos actividades con outros centros», di a primeira.

Precisamente atopamos á súa clase cos seus traballos nunha das imaxes que ilustra esta reportaxe, e que forma parte dunha ampla programación que arrancou o pasado 16 de abril coincidindo coas decenas de iniciativas expositivas, editoriais e sociais en toda a comunidade. Ainhoa, como a súa compañeira Paula, acaba de estrearse coa obra de Xela. «Sempre aprendemos a historia de xente importante, pero nunca as relacionáramos co noso propio instituto», comentan. Os temas dos seus poemas -«que non son como os demais», sinalan- e a súa forma de tratalos é o que máis chama a atención destas estudantes. Paula engádelle á vertente literaria un compoñente social: «Eu quedo con que sempre defendeu os dereitos das mulleres, a igualdade, e paréceme algo a destacar».

IES Castelao. Estudantes de 4.º de ESO no centro cos seus traballos sobre a escritora
IES Castelao. Estudantes de 4.º de ESO no centro cos seus traballos sobre a escritora M.MORALEJO

Neste eido feminista, a da maternidade é outra das liñas máis vixentes da escritora. Así o confirma Berta Dávila, que acaba de prologar a reedición de Darío a diario, a nova adaptación da célebre obra na que Xela fala do nacemento e a crianza do seu fillo. «O libro ten plena vixencia, é entrañable e está cheo de tenrura. Desde a intelixencia lingüística e poética, cuestiona determinados tópicos xa non da maternidade, senón tamén da crianza», indica sobre unha obra que promulga a autonomía e a independencia do vástago nun tempo no que non se enfocaba desde esa ollada.