Os territorios de Xela Arias

Ramón Nicolás FUGAS

FUGAS

Xulio GilXerais

30 abr 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Non é a vez primeira que a profesora Montse Pena aborda traballos de xorne biográfico. Hai algún tempo xa transitou con éxito polos ecos que suscitara a vida e a obra de voces como as de María Victoria Moreno e mais Roberto Vidal Bolaño. Arestora ocúpase das pegadas que Xela Arias foi deixando na vida e na letras e faino con indubidable acerto.

O libro articúlase como un percorrido fluído polos territorios da escritora, beneficiado por un manexo solvente dunha abondosa bibliografía e de numerosas fontes orais consultadas. Todo por xunto, e dosificado con tino, posibilita entrar con pertinencia nas diferentes dimensións que suscita a protagonista do Día das Letras Galegas.

Organizado en cinco fases cronolóxicas compéndianse os anos de formación e mocidade, o tempo da escrita -que practicamente o foi todo- as publicacións ou as diversas ocupacións profesionais onde dialogan indistintamente cuestións de índole biográfica con outras, inescusables aquí, que reparan nas dimensións da súa produción literaria e creativa pois, en efecto, todo vai da man e resulta operativo para deseñar os pasos dunha personalidade firme, independente e, sen dúbida, intempestiva.