«Para min a teleasistencia é un anxo da garda»

José Francisco Alonso Quelle
J. ALONSO RIBADEO / LA VOZ

FIRMAS

18 ene 2013 . Actualizado a las 07:00 h.

Silvino Niño Pardo es uno de los ribadenses mayores de 80 años que vive solo. Reside en una casa de la calle Diputación, muy conocida porque albergó Casa Silvino, referente por excelencia de las pulperías, donde su esposa, Antonia, cocinaba el mejor pulpo al ajillo que se recuerda. Su fama aún persiste 25 años después. Nunca ?se asegura por Ribadeo? se ha vuelto a cocinar un pulpo al ajillo tan suculento. Antonia falleció cuando tenía 55 años, llevándose el secreto de su receta con ella y desde entonces Silvino vive solo. Acodado en la barra del antiguo restaurante, que se conserva en el vestíbulo de su vivienda como un testigo mudo del pasado, a Silvino le brilla la mirada contando mil y una anécdotas vividas.

Parece más joven, pero tiene 85 años. No tiene hijos, pero no está literalmente solo, ya que tiene familia directa, varios hermanos: «En caso de apuro non tería problema, pero agora cada vez o levo peor», dice, y enumera de carrerilla: «Teño artroses progresiva, anxina de peito, dilatación de aorta, mala circulación e próstata, pero de momento o vou levando ben porque son moi estrito coa medicación e coa comida. E como non podo coller pesos nin facer esforzos, axúdame unha asistenta».

«A teleasistencia é o mellor. Unha vez encontreime mal e veu a ambulancia en dous minutos. E como teñen o meu historia, chaman de vez en cando para saber como vou», dice, y concluye: «Teño unha rutina diaria, pero os achaques son cada vez maiores. De estar solo sempre hai tempo... mellor é estar en compañía».