«Báñome na Lanzada de abril a novembro; para min, é a vida»

Susana Luaña Louzao
Susana Luaña VILAGARCÍA / LA VOZ

FIRMAS

Mari Carmen Durán aprovecha sus visitas a la playa grovense para hacer deporte y darse unos baños; siempre impares.
Mari Carmen Durán aprovecha sus visitas a la playa grovense para hacer deporte y darse unos baños; siempre impares. mónica irago< / span>

26 ago 2012 . Actualizado a las 07:00 h.

Aunque es conocida por su fuerte compromiso social, la trayectoria vital de Mari Carmen Durán va ligada a la playa de A Lanzada, a su arenal y a sus olas. «A Lanzada para min é a vida», admite. Y por eso el jueves, antes de que llegaran las lluvias, hizo su ruta habitual desde Cambados al istmo para darse un chapuzón y recorrerla de cabo a rabo, como casi todos los días.

La culpa, como en muchas otras prioridades de la vida de la fundadora de Desperta-Cambados, la tiene su abuela. «Todos os anos dende que nacín vou á Lanzada, ía coa miña avoa, que me levaba de pequena. Ela era de Sisán, e xa lle gustaba moito A Lanzada polo mar aberto e batido. Había coches de Chaves e de Claudio que ían á praia, e logo, máis tarde, íamos co carriño do avó, un coche de cabalos. Primeiro levoume a min, e logo íamos cos meus irmáns, porque meus pais tiñan que traballar e non podían. Logo, cando saquei o carné, era eu a que levaba aos meus irmáns, e agora sigo indo, téñome bañado dende abril a novembro, e incluso ás dúas da mañá».

Mari Carmen tiene dos sanas obsesiones en la vida: la pedagogía y el deporte, empeños que se entremezclaron cuando fue profesora de Educación Física. Superado de largo el medio siglo de vida, y pese a algunos achaques de salud, sigue en forma gracias a sus dos horas diarias de deporte, ya sea jugando al golf, haciendo senderismo o, como es el caso, caminando por A Lanzada. «Procuro facelo todos os días, o deporte é como comer. Aproveito para facer dúas voltas, cada volta lévame unha hora, dende o sanatorio ata a capela. Aparco o coche e xa me poño a camiñar, e á volta doume un baño ou tres ou máis, pero sempre impares, como me dicía a miña avoa».

Esa estrecha convivencia con la playa, que no se limita a los meses de verano, le llevó a a hacer amistades entre los asiduos de A Lanzada. «Cos primeiros soles xa chegan os de Ourense, de Santiago e de Pontevedra; saudámonos e preguntámonos que tal. Xa somos amigos, e de feito, no 2003 fun a Brasil e recibín unha mensaxe no móbil que dicía: ?Espero que todo vaia ben, de todos modos, algo falta na Lanzada».

Es mucho más que una playa para ella. «É a vida, un lugar para pensar, para tomar decisións, para as penas e as alegrías, algunha bágoa teño botado tamén, como cando foi do Prestige. ¡Como se fora a miña segunda casa!».

Prejubilación

Los padres de Mari Carmen, a los que ella debe tanto, están ya muy mayores y necesitan cuidados, por eso solicitó la prejubilación, para atenderlos. Pero sigue quitando tiempo para, al menos, hacer dos horas de deporte al día, leer y estar con los amigos, «e máis agora en verán, que moitos veñen de vacacións».

En su playa hace planes para el próximo curso, cargado de proyectos. Porque aunque se haya prejubilado, sigue activa en su compromiso social. Además de formar parte desde hace años de Cultura para la Paz, se embarcó en la Fundación Internacional Baltasar Garzón, de la que es vicepresidenta. Ya han firmado un convenio con la Universidad de Santiago sobre derecho y jurisdicción internacional. «Todo o que levo almacenado teño que difundilo, e iso agrádezollo aos que están detrás, meus pais, e os que están ao lado, ¡tantos e bos amigos!».

mari carmen durán fundadora de desperta-cambados

mi playa