Eran dez


Nove adultos e unha cría deste ano, nadando xunto a súa nai baixo a superficie calma da ría, rota cada vez que subían a respirar. Sentir de preto o soprido dun arroas fai pensar nun ser próximo, cal parente esperado avisando da súa presenza. Unha familia de dez xa evoca toda unha festa familiar, á que ollamos dende o barco con certa nostalxia, vendo como o grupo evoluciona, uns a pescar, outros como a xogar, cruzándose entre si ou saltando para caer sobre o dorso. Mentres os miro recordo que a UNESCO nos convida, cada decimo sexto día de novembro, a lembrar a existencia diso chamado patrimonio, necesitado de aprecio e coidado. Ese algo é en parte material -edificios, monumentos e outros enxeños- mais tamén inmaterial, como a lingua, os costumes, as artes ou a cociña. Un e outro fan cada cultura, como ben nos decatamos cando ao viaxar ou recibir visitantes pronto se aprecian as singularidades locais.

O asunto é que o material tende a estragarse co paso do tempo, polo que pide mantemento; a máis patrimonio, máis recursos se demandan. O inmaterial ten perigos como o esquecemento ou, máis grave, o desleixo, favorecedor da nada enriquecedora uniformidade cultural. A Península é ben rica en patrimonio de ambos tipos. Vilas, cidades, paisaxes, costumes, gastronomía, tradicións musicais e un longo etcétera, son un atractivo turístico mundial, tamén unha responsabilidade. Nestas, a mente lémbrame que os arroases teñen tamén un patrimonio material que debemos coidar: o mar, os peixes; e non lles falta o inmaterial no coñecemento e habelencias aprendidas pola nai á cría, alicerce para desenvolverse na vida. Hai moito patrimonio polo que mirar.

Conoce nuestra newsletter con toda la actualidad de Ferrol

Hemos creado para ti una selección de noticias de la ciudad y su área metropolitana para que las recibas en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
5 votos
Tags
Comentarios

Eran dez