Crínica | Curso de verano universitario en el monasterio de San Rosendo La villa sigue con atención el desarrollo del ciclo docente de la Universidad de Vigo organizado por la Fundación Carlos Casares y el Concello
13 jul 2005 . Actualizado a las 07:00 h.Los alumnos no pestañean. Las sesiones son interesantes. Y encima, hay corriente de aire fresco saludable en el lugar de celebración del curso de ficción televisiva, en el monasterio de Celanova. Allí es fácil escuchar las tendencias de las comedias de situación, de las famosas series de televisión como de ver a presentadores, actores o directivos de los diversos canales. «Estou sorprendido polo tirón deste curso porque hai que vir a Celanova. E os dous créditos. E porque a ficción televisiva é un tema de moito interese e ademáis é unha saída profesional moi importante», dice el director del curso, el profesor y crítico Miguel Anxo Fernández. Ayer en este ambiente estival y de conocimiento tres actrices debatieron acerca de si estas profesionales tienen que valer para todo, es decir, para el teatro, para la televisión o para el cine. Rosa Álvarez lo tiene muy claro: «Eu veño do teatro, é fundamental para logo entender o cine e a televisión, logo trátase de ampliar ou reducir xestos. Pero a construción do personaxe é no teatro, diante do público». Acaba de llegar de Madrid, de representar a Valle Inclán en un teatro, lleno cada día durante dos meses, algo impensable en Galicia, donde hay más itinerancia. Mariana Carballal actúa, dirige la serie Libro de Familia y es profesora universitaria. Como directora se siente una aprendiz: «Tes que supervisar a todos os actores, é moito traballo. Xa levamos 21 capítulos». Piensa que si lo que se trata en este curso de Celanova sirve para que los alumnos aclaren dudas, se dará por satisfecha. Y Mónica García, que actúa en Pratos combinados responde a la pregunta del debate así: «Actrices para todo si, pero non porquesexa producto dunha eleción nosa. Hai que buscarse a vida, é unha cuestión alimenticia. Hai poucos actores en Galicia e a menos que sexas alguén moi solicitado, non podes andar rexeitando proxectos». Los alumnos escucharon, entre otros ponentes, a Xaime Fandiño, decano de la facultad de Ciencias Sociales y de la Comunicación de la Universidad de Vigo. Hizo un repaso acerca de lo que fue la TVG desde sus inicios en el campo de las series de ficción. Él es uno de los ocho primeros trabajadores que entraron en el canal y lo conoce bien. «A TVG estase consolidando porque a súa estratexia é a de dimensionar a televisión, que sexa o motor pero que se cree un tecido industrial de creación e desenvolvemento de proxectos, porque a produción aquí é tan boa como en Madrid ou América. Temos en Galicia boa capacidade para producir pero faltan cousas orixinais. E hai tamén mermas como a direción de fotografía, hai mermas en direción artística», dijo.