María Luisa Ferreirós Rodríguez leva moito tempo poñéndolle dozura ás compras dos estradenses que acoden semanalmente á feira dos mércores.
-¿Onde se fai mellor feira?
-Eu traballo normalmente na Estrada, en Lalín, en Vilagarcía e en Padrón. En Vilagarcía é onde fago máis negocio case sempre, pero depende.
-O churro é toda unha institución nas feiras pero, coa variedade de doces que hai agora, ¿mantéñense as vendas?
-Vendíase moito máis antes. Agora baixou a economía e a xente ten que reprimirse un pouco. Aforra nestas cousas.
-¿A canto vaia a docena?
-Dous euros.
-¿Aféctalle a calor ó negocio?
-Moito. Cando vai moita calor a xente tira máis polos xeados. Para nós é mellor o tempo fresco, pero non a choiva, senón non ven a xente...
-Din que a receita é doada...
-A masa leva só auga, fariña e sal, todo fritido en aceite. E azúcar por riba.
-O combinado non é moi dietético...
-(Ri) A maioría piden que lle cargues ó azúcar.
-¿Por que os churros da casa nunca saben coma os da feira?
-O segredo está en amasar e fritir moita cantidade xunta. É coma o pulpo da casa, que por moito cariño que se lle poña tampouco sabe nunca coma o da feira.