El pasionista, natural de Donramiro, solicita colaboración para comprar sillas de ruedas
08 jul 2002 . Actualizado a las 07:00 h.«Viñen refrescar as miñas raíces a Galicia, ó Empalme de Donramiro onde nacín>. Así explica el padre pasionista Odilo González su presencia estos días en la capital dezana después de una larga ausencia de cuatro años y medio desde que pisó por última vez su tierra. Sin embargo, Odilo González tiene otra patria adoptiva: la Amazonia peruana. Recuerda su llegada a Tarapoto, una ciudad de 130.000 habitantes allá por el año 1989, donde permaneció dos años. Posteriormente estuvo en un pueblo cercano al río Marañón y, desde 1994, ejerce su laboral pastoral en Yurimaguas. Compagina su actividad pastoral que lleva a cabo en dos barrios de dicha ciudad con el programa radiofónico diario «Canción y vida», en la emisora Radio Oriente. Además, en su calidad de Asesor de Fraternidad Cristiana de Discapacitados Físicos aprovechará su estancia en Galicia para conseguir sillas de ruedas de las que carecen en la ciudad peruana. «No Ministerio da Muller en Lima fíxenme con dúas sillas pero non son suficientes porque temos moitas persoas descapacitadas». Odilo González espera conseguir la financiación precisa para comprarlas. Confía plenamente en la colaboración económica de los gallegos «que xa fixeron posible a construcción de dúas pequenas capelas que levantamos en barrios de Yurimaguas que non teñen nada e eso foi posible gracias á colaboración de moitas persoas de aquí». Las necesidades que padecen los peruanos son muchas, según Odilo González. La desnutrición es una de ellas. «Non é que as persoas pasen fame coma noutros países pero o problema radica en que a alimentación non é variada e tentamos axudar a poboación en tódolos sentidos, non só no espiritual e aínda queda moito por facer». El 9 de septiembre será una fecha importante para Odilo González. Hará cincuenta años que dejó su Donramiro natal para cursar estudios en Mondoñedo. Desde entonces, regresa a un Lalín «que cambiou moito e para ben» siempre que puede.