Pablo Couñago se define como un «abuelo» del fútbol, pero en su regreso a Galicia es pieza clave del Alondras
14 oct 2016 . Actualizado a las 05:00 h.Al mismo tiempo que admite que ya ha vivido «prácticamente todas as cousas que lle poden pasar a un futbolista», Pablo Couñago (Redondela, 1978) asegura que el «gusanillo» de jugar al fútbol sigue intacto en él. Ese es el secreto para que, a pesar de que «a recuperación física é cada vez máis difícil e os anos pesan», esté siendo un jugador clave en el Alondras, de Tercera, al que el ex del Celta llegó este verano.
La vuelta a casa ponía fin a una aventura de dos años en Finlandia. «Foi unha expereincia moi enriquecedora que chegou cando eu xa tiña idea de quedar en Galicia», dice en referencia a su temporada en el Choco (2013-14). Aunque su andadura en el PK-35 Vantaa no acabó de la mejor manera -problemas internos les llevaron a él y a los otros vigueses a dejar el club a final de temporada-, tuvo ofertas para continuar como director deportivo. «Non acababan de concretarse, así que como aínda disfruto xogando, decidín regresar e seguir un ano máis».
Las dos opciones estaban claras: Choco y Alondras, comandados cada uno por uno de los hermanos Montes, «amigos persoais» de Couñago, uno de los campeones del Mundial sub-20 de Nigeria en 1999. «Falei con eles e o Choco xa tiña nese momento o cupo de xogadores cuberto. Aparte de que tamén apetecíame coñecer outro clube de Terceira no que non estivera e que pola súa estrutura é dos máis importantes», indica. Una vez allí, las cosas están saliendo a pedir de boca, aunque él quiere más. «Cando a pelota entra -lleva cinco goles- parece que todo está ben, pero son ambicioso e quero aportar máis cousas, axudar en todos os sentidos».
La parte física, subraya, es la que más debe mejorar. «Gustaríame que as lesións e as molestias me respectaran máis. A idade conta e a recuperación é cada vez máis complicada. Está claro que os anos pasan e o fútbol pouco a pouco vaise acabando», recuerda. Pero lo va a exprimir hasta el final. «Entre o compañeiro da dianteira e máis eu sumamos 70 anos, un par de abuelos. Iso está ben para compartir experiencias coa xente nova para a que somos un referente pero da que nós tampouco deixamos nunca de aprender».
Esa mezcla de veteranía y juventud está funcionando a un Alondras que mantiene sus opciones de play off. Pero Couñago es prudente. «Desde hai anos o Alondras sempre está entre os favoritos e logo a realidade é a que é. Pero loitaremos por estar o máis arriba posible». Él el primero.