Elías Domínguez abandona el atletismo de élite tras ganar el gallego de maratón
01 may 2014 . Actualizado a las 07:00 h.Elías Domínguez ha decidido levantar el acelerador. A final de temporada dejará la primera fila del atletismo gallego para fundirse en la inmensidad del pelotón de los corredores populares. Lo hará del mejor modo, como vigente campeón gallego de maratón, título conquistado el pasado domingo en A Coruña, en donde entró como cuarto clasificado. Los 42 kilómetros herculinos ponen fin a una carrera que inició de un modo tardío, con 26 años, y que ha dilatado más allá de tres lustros pese a tener que compatibilizar trabajo (da clases de enfermería) y entrenamientos duros y exigente.
«En principio non teño tanto tempo para adestrar e logo adicarlle tempo tamén á familia e ao traballo. Para estar aí arriba tes que adestrar e descansar e eu non teño tanto tempo dispoñible para podelo facer. Quero disfrutar do atletismo, pero tranquilo», comenta a la hora de explicar los motivos.
Elías no se acuerda de cuál fue la primera carrera que ganó, pero sí de sus éxitos más importantes. Comenzando por el subcampeonato de España de maratón en el 2008 y un tercer puesto al año siguiente. También con el arco de títulos autonómicos que le acompañan, desde los 5.000 metros hasta el maratón. Y un reguero interminable de triunfos populares con la Vig-Bay, la prueba que ha corrido en sus quince ediciones, en un pedestal. Y la Carreira do Pavo que se apuntó en un mano a mano con Alejandro Gómez, el icono del atletismo gallego en aquellos tiempos. También décimo primero en el maratón de Berlín, en el 2006 siendo el mejor europeo.
El atleta vigués hizo balance de su paso por el atletismo. «Lévome unha sensación plena por acadar as miñas metas». Elías siempre ha sido un referente para el atletismo popular. Por ahí llegó su fichaje por el New Balance, un acuerdo que perdurará en el tiempo pese al cambio de estatus: «Mentres conten comigo seguirei aí, para min é de agradecer que te manteñan a este nivel». A cambio, seguirá echando una mano en la competición de clubes.
Durante estas tres décadas largas en las que ha estado en primera línea del frente, ha sido espectador de excepción de la evolución del atletismo gallego. Y el balance no es nada alentador: «Exceptuando a Lolo Penas e Álex Fernández cada vez por detrás vén menos xente. O nivel baixou moitísimo como demostra que unha persoa de 42 anos, cunha marca de 2h 26m poda ser campión galego. A a verdade é que é triste. Espero que as escolas deportivas dean o seu froito e empece a saír xente, porque senón é complicado».
Esta situación en la punta de la pirámide, choca con el músculo de la base: «Nas carreiras populares cada vez corre máis xente, as carreiras son multitudinarias, pero a nivel elite cada vez é mais difícil porque hai menos axudas, vivir disto é imposible e os que estamos aí é porque nos gusta. Hai un bum do atletismo popular, pero a nivel elite todo o contrario. Coido que había que combinar os dous aspectos. Está moi ben que cada vez corra máis xente, porque iso significa que hai unha mentalidade deportiva asentada na xente».
A partir de la próxima temporada, Elías Salvador Domínguez será uno de esos populares, sin planes de entrenamientos ni obligaciones. «Serei un popular máis, seguirei adestrando pero sen facer un plan estrito e competindo ao nivel que me dea». Sin objetivos, por placer.