Imma António: «A Academia Galega de Teatro nace como lugar de encontro»

A actriz preside a xestora da entidade que se constitúe hoxe co obxectivo de servizo e de perdurar no tempo


a coruña / la voz

Na terra onde naceron Castelao, Rafael Dieste e Manuel Antonio nace hoxe a Academia Galega de Teatro. Será, ás 12 horas, no Auditorio do Concello de  Rianxo, onde terá lugar a constitución da nova entidade, promovida por unha comisión xestora que preside a actriz e dramaturga Imma António ( A Coruña, 1968).

-¿Quen forma parte da xestora?

-No grupo de persoas que estamos como fundadores da Academia Galega de Teatro hai moita xente que formou parte da creación de grandes fitos para o noso teatro, para a normalización teatral, como foi o Centro Dramático Galego, a Asociación de Actores e Actrices de Galicia, a asociación de compañías… É xente que, á parte do traballo puramente teatral, ten feito moito pola estruturación do teatro galego e pola creación de ferramentas para que teña un peso e un avance dentro da sociedade.

-¿Como xurde esta Academia?

-Xa hai anos formamos un grupo que case coincide co dos fundadores da Academia que se chamaba o Foro de Sada e que era un espazo de opinión nun tempo no que non estaba nin montada a Escola de Arte Dramática. Orientabamos máis o noso traballo a escribir documentos sobre política teatral, as políticas necesarias, e pedindo, por exemplo, a creación da escola aos políticos porque a cultura depende de decisión políticas e de plans a longo prazo. Ese foro de opinión viu que xa había outras organización profesionais que estaban cumprindo ese papel máis reivindicativo do laboral que do cultural. E por iso vimos a necesidade de dar un pasiño máis dentro da normalización do teatro coa formación dunha academia, no sentido etimolóxico: un lugar de encontro para falarmos de creación, de traballo, para intercambiar experiencias e protexer o patrimonio teatral. Nacemos con vocación de servizo e tamén con vocación de perdurar no tempo.

-¿Son vostedes a vella garda do teatro galego?

-Podemos dicir que os impulsores somos a vella garda, que non é garda nin vella [ri], pero si persoas que levamos moito tempo implicadas en proxectos teatrais.

-¿Cales son os seguinte pasos?

-A segunda fase é a de convidar a xente que está agora traballando, que é o relevo, que son os que teñen que tirar deste carro, aínda que xa moitos o están facendo e outros queren facelo, a que formen parte da Academia para ter un espazo de encontro, de intercambio, de debate san, de recompilación e conservación do noso, de facer mesas de traballo, de estudo. Temos a intención de montar un congreso dentro dun ano ou ano e medio, abandonando un pouco iso de estar dando a lata aos políticos, que o seguiremos facendo.

-¿Menos políticas teatrais e máis teatro?

-Pasamos moito tempo falando de políticas teatrais e ás veces moi pouco falando de creación teatral. O das políticas teatrais é necesario pero eu creo que o teatro galego xa ten a madurez necesaria para ter unha academia e que esa academia cumpra o que todos entendemos como academia e que sexa viva. A xente cando lle dis que queremos montar a Academia Galega do Teatro vena así unha cousa como de andeis cheos de po… ¡E todo o contrario! Queremos unha academia viva, dinámica, que una e que perdure.

«O teatro atinxe a moitos oficios e artes que se van perdendo»

Rianxo, «un concello moi amable coa xente do teatro», é o lugar onde se constitúe hoxe a nova entidade.

-¿Xa ten sede a Academia?

-Niso estamos. O Concello de Rianxo estaba moi disposto a que tiveramos alí a sede, pero ao ser nós unha entidade privada e eles unha pública hai cuestións legais delicadas. Estamos buscando.

-¿Cal é o patrimonio do teatro galego?

-O patrimonio teatral é moito máis amplo do que podamos pensar porque hai deseños de escenografías, de vestiario, música… O teatro atinxe a moitos oficios e moitas artes que se van perdendo, desaparecendo ou están moi espalladas. Entón hai que catalogalo, estudalo e legalo para os que veñan detrás de nós, para que saiban de onde vimos. E logo o cariño polo noso, que os galegos temos un certo desleixo polo noso.

-E o teatro afeccionado, ¿tamén conta?

-Faise teatro afeccionado en toda Galicia e desde o punto de vista creativo seguramente teñamos moito que falar. Hai teatro e hai que falar, hai que pór en valor, hai que seguir avanzando para normalizar o teatro dentro da cultura que ata agora era esa cousa de ir coas majorets, a maxia e no medio o teatro. Eu insisto moito en integrar a xente nova, é fundamental para ese encontro interxeracional. Porque os novos teñen unha ollada máis fresca e nós ao mellor temos unha ollada viciada e unha certa desconfianza.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos
Tags
Comentarios

Imma António: «A Academia Galega de Teatro nace como lugar de encontro»