O atraco


Maus arriba e boca abaixo o pobo.

Vimos a instalar o silencio,

cero preguntas,

cero movimentos

Porque esto é un atraco,

estades vendo

as pistolas alegres

i os índices propensos

capaces de asumir

mortos a centos.

Pun, pun, ao que se mova,

pun, pun ao que recrame dereitos,

sexa home ou muller,

pun, pun, todos interfectos.

Non hai cousa mellor

pra impoñer a ley do

retroceso,

o orde equidistante,

a paz do cimenterio,

a misa do domingo,

o salario do medo

i o culto aos xerárquicos

estamentos.

Maus arriba e boca abaixo o pobo.

Non perdamos mais tempo.

Porémoslle control

as volveretas e ao vento,

os coitos e as preces,

a luz i o alimento.

Con tricornios de neve

e vergallos domésticos

degolaremos as gorxas

oblicuas

do pensamento,

e a rosa azul dos seños,

inxertaremos.

Serán para sempre nosos

os vosos esqueletos.

Os ollos pra chorar

tan só vos deixaremos.

Publicado en Correo de Galicia. Maio 1969, ano IV N.º 85.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
11 votos

O atraco