O semáfaro


Non pense que leu mal. Non é un erro, é o nome que lle dan moitos galegos, talvez porque mellora a sonoridade galega, pero que tamén se lles escoita cando falan castelán. Aínda que non estea recoñecido pola Real Academia. Inventado por un británico e instalado en Londres en 1868, o semáforo fíxose popular nos Estados Unidos en 1913, trala socialización do automóbil promovida por Henry Ford.

Tardou outros 46 anos (Vigo, 1959) en instalarse o primeiro en Galicia, ao que sucederon outros na Coruña e Ourense (1967) e a cidades como Carballo chegaron no 1987. Xeralmente foron instalándose para substituír aos vellos gardas que dirixían o tráfico rodado nas encrucilladas máis concorridas. O de instalalos para o paso de persoas foi moi posterior, cando foi imposible cruzar as avenidas e rúas entre os coches. No final do século XX chegou a propagarse a cruzamentos elementais xerando perdas importantes de tempo a condutores e peóns por non se axustar ás súas necesidades de mobilidade.

A tendencia actual é a de suprimir case tódolos semáforos, na procura de outros modelos de mobilidade urbana, compartindo espazos entre peóns e vehículos, con máis respecto e seguindo a corrente europea chamada shared space (2004): Un «espazo compartido» baseado na cortesía entre usuarios. Cidades holandesas, británicas, danesas, chilenas ou portuguesas eliminaron xa os semáforos. En España xa o fixeron Olot, Maó ou Écija. Reduciron drasticamente os accidentes.

No futuro, os únicos semáforos que queden serán activados dende os móbiles dos peóns ou mediante detectores de presenza de automóbiles.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
5 votos
Comentarios

O semáfaro