Estamos ignorantes


Hai unha canción que di que o tempo ensínanos que se ignora máis do que se sabe. É, dalgunha maneira, a ratificación daquela frase de Sócrates: «Só sei que non sei nada». Tamén é certo que, a medida que pasan os anos, un vai esquecendo cousas que xa tiña aprendidas. O caso é que andamos a tropezar unha ou moitas veces na mesma pedra. Ou é a rocha a que vén a tropezar connosco. Agora tócalle a Meirama, esa central térmica, mina e todo canto envolveron que nos anos 70 convertéronse nunha especie de icona da rebeldía da sociedade rural contra os intereses das empresas por ocupar un territorio dedicado durante séculos á pacífica agricultura e gandería. O tempo fixo mudar posturas con respecto á vida, á economía e á sociedade en xeral. De feito, di a mesma canción, que «o tempo ensina que a memoria é tan poderosa como o esquecemento». Un vello petrucio daqueles tempos botaba as mans á cabeza pensando que sería das súas leiras sen poder producir millo, trigo, centeo, patacas ou orxo. Sen poder acomedar o gando ou sen poder saír a cazar uns coellos nun domingo de outono. Non concibía aquel home que unha boa manchea de cartos o podía liberar das servidumes de sempre e buscar con comodidade outros horizontes e, incluso, outras maneiras de ocio. Corenta anos despois, a mina pechou, a central vai pechar e xa non hai vellos botando as mans á cabeza preguntando que vai ser do seu gando e das súas leiras de millo. O tempo ensínanos que ignoramos moito máis do que sabemos, por iso, habería que facer como aquel vello e preguntarse que vai ser do noso rural. Estamos ignorantes.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
5 votos
Comentarios

Estamos ignorantes