Eu son un bo robot que axuda nas tarefas da casa. Pero ninguén me quería mercar. Aínda que me rebaixaban de prezo notábanse os meus numerosos defectos: faltábame unha antena, non me funcionaba o sistema de desprazamento, perdía combustible cando traballaba nas tarefas... As outras máquinas burlábanse de min porque nunca me compraban. E así pasaban os anos e cada vez collía máis defectos.
Pero un día, o trixésimo Nadal despois de que me fabricaran, cando a tenda ía cerrar por vacacións e porque só quedaba eu na estantería, veu un home xusto antes de que fecharan. Eu non sabía a que viña porque non quedaba ningunha máquina que funcionara, pero o home miroume sorrindo e, chiscándome o ollo, dixo:
-Canto custa ese robot?
-Ese robot está rebaixado porque ten moitos defectos. Só custa 10 euros -dixo o dependente.
-Dez euros! Iso é imposible! Antes canto custaba? -dixo o señor.
-Antes custaba 328 euros -dixo o dependente.
-Quero levar ese robot que axuda nas tarefas da casa.
-Ese? Pero se está case destartalado e non se move!
Pero aínda así o home colleume e levoume con el. Para a miña sorpresa, tiña un trineo tirado por renos e levaba vestido un disfraz. Cando o quitou, resulta que era Papá Noel! Subimos ao trineo e estivemos moito tempo voando polo ceo ata que aterramos fronte a un gran edificio en Groenlandia. Entramos nel e resulta que era o seu laboratorio. Alí Papá Noel estivo traballando comigo día e noite sen descanso. Cando rematou, eu estaba aínda mellor que cando saín da fábrica. Papá Noel díxome:
-Agora es un robot do Nadal e á parte de que funcionas á perfección tamén podes voar, cociñar, teletransportarte... Todo o que ti queiras facer!
-Moitas grazas, Papá Noel! Que queres a cambio? -pregunteille.
-Só quero que me axudes todos os anos a empaquetar os regalos e repartilos.
Eu aceptei e fun con el ata o edificio do lado, a fábrica de regalos. E empaqueteinos. Despois fun repartilos con Papá Noel polo mundo enteiro.
E así vivín felizmente durante anos e máis anos.
Espero que esta historia vos guste porque está escrita co meu novo láser robótico da escritura.
Mención Especial Xairo Campos Blanco (CEIP Canosa-Rus)