Este curso deu un paso ao fronte, pasando a exercer como primeiro adestrador do Taragoña
16 oct 2018 . Actualizado a las 05:00 h.Ángel Lorenzo (Rianxo, 1973) leva tres anos no corpo técnico do Taragoña. Este curso deu un paso ao fronte, pasando a exercer como primeiro adestrador. Cunha idea de fútbol moi clara, onde o balón é protagonista, o conxunto da Lomba é candidato a todo.
-¿Que meta se poñen?
-Non hai ningunha. Ninguén se propón ascender, pero se cae, iremos con todo. Veremos como responde o equipo. Temos un conxunto veterano e para competir en Primeira faríanos falta rexuvenecernos.
-¿Como valora os primeiros partidos dirixindo ao equipo?
-De momento vai todo ben. É o mesmo grupo que nos últimos tres anos. Non variamos nin filosofía nin sistema de xogo. Todo segue sobre rodas.
-¿Que Taragoña lle gustaría que viran os afeccionados?
-Sempre me gustaron os equipos que xoguen, que toquen o balón e que gocen con el. Creo que é o que fai a un afeccionado pagar. Nese camiño estamos traballando. Esta semana estivemos traballar a presión tras perda.
-Dende o banco do primeiro equipo, ¿que saúde goza o club?
-Creo que moi boa. Estivo durante anos sen categorías base, pero fai catro retomámolas. Esta temporada temos dende cadetes ata prebenxamíns, con dous alevíns e outros tantos infantís. Só nos faltan os xuvenís.
-Iso dificulta a renovación do conxunto sénior.
-É onde temos o problema. É complicado porque impide darlle frescura ao equipo.
-¿A quen ve como candidato ao ascenso de categoría?
-De momento o Ribeira parece que é o que mellor está. O Cacheiras, contra o que xa xogamos, penso que tamén estará arriba. Fichou moita xente. A maiores, o Lesende e Cabo apuntan forte.
-¿Cal é o referente do Taragoña?
-Creo que está moi dividido. Dos 22 xogadores que teño calquera pode ser titular ou non entrar na convocatoria. Ninguén se libra das rotacións -ri-.