Pablo Bugallo: «Quero seguir sumando éxitos»

O boirense, que xa gañou a Supercopa co Teruel, afronta a recta final co obxectivo de lograr outra tripla coroa


RIBEIRA / LA VOZ

Pablo Bugallo (Boiro, 1991) exerce de embaixador barbancés no voleibol nacional. Faino nun dos mellores equipos de Superliga, o CV Teruel, co que vén de levantar a Supercopa de España. Agora o reto atópase na Copa do Rei e na loita pola primeira posición da táboa, caixón de saída para os play off da competición regular.

-Aínda lle queda sitio pola casa para medallas e trofeos?

-Aínda teño [ri]. Para iso sempre se fai un oco. Oxalá queden aínda moitos por gañar.

-Supercopa, na loita pola liga... Non está nada mal a tempada.

-Temos un partido menos que Unicaja, que xogaremos o día 19 do mes que vén. Estamos segundos, pero esperamos igualarnos a puntos e poñernos primeiros. Non está mal como vai a tempada antes dos play off.

-Que metas ten o club?

-O primeiro obxectivo era gañar a Supercopa, que xa o conseguimos. O seguinte era meternos en semifinais da Copa do Rei, que tamén o logramos. Agora o terceiro é gañala en Palma de Mallorca, e o cuarto e último loitar polo título da Superliga. Temos un ano interesante por diante, veñen catro meses bastante fortes.

-O máis próximo é a Copa. Como ve ao equipo para lograla?

-Fácil non vai ser. Este ano, polo menos dos que eu levo xogando está sendo o de máis sorpresas. Rivais que a priori poden parecer fácil non o son, calquera che pode sorprender. Ademais este é o torneo do KO. Se tes un mal partido, pode pasar de todo.

-Parece que o deporte estase igualando máis nos últimos anos.

-Si, non só no voleibol, senón en tódalas disciplinas. Este ano pode que se note máis, pero si que é certo, calquera pode sorprender e estano a facer.

-E cales serían as metas, pero a nivel individual?

-Xa teño 28 anos e a principal é non lesionarme. Sempre tiven moita sorte nese aspecto, e espero que siga así. E despois nada, quero transmitirlle aos máis novos esa garra e esa loita polos títulos. Quero seguir sumando éxitos co Teruel. Esta é a miña quinta tempada: hai unhas semanas cheguei aos 150 encontros con eles e a verdade é que estou moi contento.

-Xa é a súa segunda casa?

-Case, case, estes últimos anos foron moi bos deportivamente. A xente acólleche, tenche cariño, síntome mellor cada ano.

-E como está o tema da selección española?

-O ano pasado decidín renunciar por motivos persoais e económicos. Hai xente máis nova que ten potencial. É o seu momento. A medida que pasan os anos é máis complicado. Economicamente non compensa, a pesar do que se poida pensar. Estar no equipo nacional sempre foi un orgullo para min, sempre presumirei de ter xogado con España. Pero era complicado, tes o risco de ter unha lesión e non podes esquecer o contrato co teu club.

-Xa me imaxino que tivo que poñer todo nunha balanza.

-Con 18 ou 19 anos dáche igual, pero xa teño 28 e hai un momento no que tes que escoller entre a túa vida persoal e a profesional, e neste caso tiven que optar pola primeira. A decisión non foi fácil, falei con amigos, adestradores, coa familia... Meditas durante meses, miras opcións e sopesas coa almofada.

-E como ve o voleibol español?

-Agora mesmo o único club que está competindo a nivel europeo é Unicaja de Almería. É unha competición esixente, pero é importante que se siga vendo a España a nivel internacional. É un esforzo económico moi grande para os clubs, que tampouco están no mellor momento. Agardo que dentro duns anos poidamos dar moita guerra, e que non sexa só un equipo español o que compita en Europa, senón dous ou tres.

-E no referente á selección?

-A verdade é que non estamos entres os dez mellores países do mundo, pero nestes últimos anos o equipo renovouse con moitos mozos, que teñen o apoio dun bo grupo de veteranos. Espero que de cara ás próximas dúas ou tres tempadas poidan darnos algunha alegría.

-Sei que segue a actualidade do Boiro. Xogou a Copa Príncipe e apunta á fase de ascenso...

-Estou desexando que o fagan o mellor posible, e espero velos o próximo ano en Superliga, sexa xogando con eles ou en contra. Faríame moita ilusión atopalos. Levan anos pelexando por ese soño e Boiro cada día está máis entregado ao voleibol. Sería moi bo para todos. Sempre presumo do equipo do que veño e a xente que xogou con e contra eles sempre fala marabillas. Foi unha pena o que lle pasou ao Boiro na Copa Príncipe, pero teñen moitas alegrías que dar.

-Vese rematando a súa carreira de volta en Boiro?

-Pois home, nunca sabes, pero non me importaría, e seguramente gustaríame. Hai tempo aínda, pero todo chegará.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
5 votos
Comentarios

Pablo Bugallo: «Quero seguir sumando éxitos»