Un cavilador con método

Francisco Ant. Vidal

BARBANZA

Bernardo Codesido

18 dic 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Dicían os antigos gregos que fora Afrodita quen creou os ollos, mesturando con arte os catro elementos, a auga, o lume, a terra e o aire, e despois acendeu dentro unha especie de fogueira por medio da que se iluminaban os obxectos para facilitar a visión. Era algo moi fermoso para contar, pero ó científico musulmán Alhacén (964-1049), despois de pensalo moito, non lle cadraba.

En Basora, a súa cidade natal, a aquel que se engaiolaba mirando un simple raio de luz, non lle prestaban atención cando negaba tal mito. Padecía do que padecen todos os caviladores: incomprensión e teimosía. Pero el seguía nas súas, sabía que non era un babiolo, pero tíñano por un infeliz, como se ten a todo aquel que non comparte as crenzas da maioría. ¿Como ía el a negar o que sabía todo o mundo?. Consciente de que se facía algo interesante dábanlle palmadiñas nas costas e se non cortábanlle a cabeza, un día, querendo darse a valer, ó saber dos problemas que tiñan en Exipto coas grandes enchentes do Nilo, comezou a dicir por foros, tabernas e rueiros que el era quen de moderar o seu ímpeto, e explicábao tan claramente que o califa do Cairo mandouno chamar para remediar o eterno problema das crecidas.

Alhacén púxose mans á obra, e despois de estudar o caso e de visitar o lugar máis idóneo para reter as augas, deseñou unha serie de represas na zona de Asuán, no mesmo lugar en que hoxe en día está a moderna presa construída durante a década dos anos sesenta do pasado século; pero daquela (séculos X e XI) non todo o que estaba ben na teoría se podía levar á práctica, e despois de gastar en dietas unha boa parte do presuposto, para non desdicirse, temendo a ira do sultán, fíxose pasar por tolo e deixou que o enclaustrasen durante máis de dez anos agardando a que curase.