Pedras na costa

Carlos H. Fernández Coto
Carlos H. Fernández Coto SECCIÓN ÁUREA

BARBANZA

16 feb 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

lei de Costas chegou a Galicia no momento perfecto (1988) impedindo a súa marbellización, antes da gula inmobiliaria que deixou tantos cadaleitos e antes de que o noso país estivera tan conectado co resto da península, pero ignorou a nosa idiosincrasia territorial e patrimonial, porque aplicaron a mesma rapadoira para todo o estado.

A súa ríxida e estrita aplicación bloqueou e paralizou moitas das actividades tradicionais que sempre se desenvolveron na nosa costa, e a administración actuou -e segue actuando- como un férreo muro de formigón, imposible de adestrar.

Salgadoiros, casetos de pescadores, cetarias, conserveiras, secadoiros, baleeiras, castelos ou mosteiros quedaron no limbo da legalidade, con independencia da súa existencia centenaria, baixo a lupa dun corpo de funcionarios intransixente, baixo o peso xudicial da condena.