Entre a barra do bar e as táboas do teatro

Carmen Fernández RIBEIRA / LA VOZ

BARBANZA

MARCOS CREO

O bar Chelino decora as súas paredes con fotografías de actores galegos que xa son clientes habituais

15 nov 2020 . Actualizado a las 05:00 h.

Un paso importante á hora de abrir un negocio é a súa situación. Buscar ese lugar chave que dea visibilidade e favoreza a chegada de novos clientes. Non sempre é fácil de atopar, pero os que si acertaron na elección foron os donos do café-bar Chelino, Alberto Carou e Rita Hermo, cando abriron o seu local aló no 2011 na noiesa rúa Curro, a carón do coliseo Noela. Os bocadillos, as racións e os cafés comezaron a servirse no local sen maiores sorpresas, ata que co paso do tempo e propiciado pola proximidade do teatro empezaron a visitalo actores que actuaban en obras que se representaban no Noela e terminaron converténdose en clientes habituais. Nove anos despois da apertura do seu bar, Carou e Hermo xa están habituados ao goteo de personaxes famosos, decoran as paredes do Chelino con fotografías dedicadas e gardan agasallos como carteis das obras asinados polo elenco ou billetes usados na representación teatral de Fariña.

Carou conta que hai un grupo de actores que visita con bastante frecuencia o seu local. «Xosé Antonio Touriñán, Pedro Brandariz, Federico Pérez e Oswaldo Digón pasan moito por aquí», sinala o dono do Chelino. O inicio deste idilio co bar noiés comezou por casualidade. «Tiñan unha representación no Noela e ao rematar viñeron picar algo. E parece que lle gustou a comida, porque volveron por aquí», comenta Alberto Carou. Despois de numerosas comidas e charlas compartidas no Chelino, Carou e Hermo xa están acostumados a que calquera deles se presente polo establecemento cando están de paso por Noia.

De tódolos pratos que ofrecen como alternativa, cada actor ten as súas preferencias. «A Touriñán gústalle o polo que preparamos aquí. Federico Pérez é máis de luras, por exemplo», comenta Carou, que nota un cambio no comportamento da xente cando se atopa aos actores comendo tranquilamente no bar. «Ao principio todo o mundo quería sacarse fotos con eles. Cando viña Touriñán, a xente esperaba fóra para poder ter unha instantánea», recorda o dono do Chelino, que afirma que conforme se foron facendo habituais «cesou esta febre de fotos».