O sangue dos mártires

Francisco Ant. Vidal LINGUA PROLETARIA

BARBANZA

NASA

04 jul 2020 . Actualizado a las 05:05 h.

Desde os sacrificios de Ifixenia e de Isaac, ambos substituídos no último momento, por un cervo ela e por un carneiro el, os entendidos aseguran que quedou marcado o momento en que os antigos sacrificios humanos se trocaron por animais. Parecía que a relación coas divindades se humanizaba, pero non foi así. Cando o deus omnipresente non pide sangue, ha de aparecer algún omnipotente dirixente que, en nome da súa causa suprema, esixe o sanguinario e inhumano sacrifico.

Para deuses e para líderes o sangue vén sendo, desde antigo, a auga que limpa o honor e a aldraxe. Cada agravio recibido non se cura se non é coa execución dunha vinganza que poña ó vingador por encima do vingado, o cal implica un desquite compensatorio e así, desquite tras vinganza, sempre en progresión xeométrica, o sangue ofrecido a ese deus do honor, sen cara pero con odio, vai crecendo e queimando as naves da concordia. Non hai nada máis popular que as películas de vaqueiros para explicar este proceso, onde a hostilidade, ás veces por algo insignificante, vai crecendo ata límites insospeitados con rúas e saloons cheos de cadáveres baleados. O wéstern é un xénero que debería cumprir a función de toda obra artística, sinalar o problema e tratar de poñer orde nas ideas cara unha mellor convivencia, pero, pola contra, aínda fomenta unha violencia maior. A ver quen de todos nós non quixo ser un pistoleiro máis rápido ca propia sombra.

De cando en vez aparece alguén que trata de reparar os males creados con proclamas pacifistas, pero por algunha razón á que non chego, contra eles sempre aparece alguén que nos faga caer nas mesmas.