Gardar a memoria


Onte mantiven unha xuntanza cun técnico da Deputación de Ourense, aproveitando que viña a Compostela a realizar unha entrega ben chula. Traía dúas bolsas na man e cada unha delas contiña o mesmo: un disco duro cheo de gravacións sonoras e un libro cunha edición e escolma desas gravacións. O resultado era unha xeitosa colección de memorias dos veciños dos concellos de Bande, Calvos de Randín, Entrimo, Lobeira, Lobios e Muíños, todos en Ourense, nas proximidades da fronteira con Portugal.

O proxecto encargárase a dúas etnógrafas no marco dun plan europeo de dinamización local, coa certeza de que as accións de visibilidade dos territorios rurais non está só na sinalética, senón en crear palabras e facelas voar. O técnico, Xabier Feijóo, ía depositar o material en dous fondos: na Biblioteca de Galicia e no Museo do Pobo Galego, para que a voz dos veciños ficara conservada para as vindeiras xeracións.

Pregúntome pola cantidade de cintas e gravacións que estarán esquecidas ou ciscadas nas nosas casas da comarca de Barbanza. Feitas para traballos escolares, por activistas culturais ou por historiadores e antropólogos. Todo iso, se queda nun caixón, desaparecerá sen remedio, porque non temos sistemas de conservación axeitados.

Deixar orixinais, ou mesmo as copias, nas nosas institucións de memoria, como o Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega, pode ser unha opción excelente para garantir que o que fomos no pasado poida quedar para os seguintes. E aínda por riba libramos espazo nas vivendas.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
1 votos
Comentarios

Gardar a memoria