Dereitos e obrigas


Cando os dereitos non avanzan, adoitan retroceder. Podemos discutir ata onde chegan os dereitos, claro. A esquerda incluirá non só os dereitos individuais, senón tamén os colectivos, os que afectan aos pobos e grupos sociais. E os liberais tenderán a limitalos só ás persoas como tal. Pero resúltame imposible que non se poida chegar a un acordo no debate ao redor da eutanasia: un asunto que debera ir máis alá desa diferencia ideolóxica.

Os límites dos dereitos dos homes e mulleres adultos, responsables e conscientes, deberan estar na decisión sobre a súa propia vida. Outorgar ese dereito a aquelas persoas que non poden rematar coa súa vida por si mesmas é un acto de humanidade: fainos a todos máis humanos, porque nos fai máis solidarios.

Na nosa comarca temos o máis destacado exemplo da loita pola dignidade persoal no dereito a unha morte digna: Ramón Sampedro. Seguro que nestes meses, o seu esforzo e exemplo será moi recordado en todo o Estado. Sampedro demostrou que detrás do seu obxectivo para rematar coa súa vida non había nada escuro, senón luminoso: ser libres para non sufrir nin facer sufrir.

Tamén veremos estes días moitos exemplos de doentes que, malia padecer duras condicións vitais, non renuncian a continuar nesta vida ata onde sexa posible. Eles son tamén admirables, tamén os debemos apoiar con solidariedade e o Estado debe contribuír a minimizar os seus padecementos. É a súa respectable decisión. Porque cando non se pode exercer un dereito, estase a padecer unha obriga.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

Dereitos e obrigas