En prácticas


Érgome. Os pés buscan ás apalpadas as zapatillas. Da mesma maneira, achégome á persiana. Súboa. Abro a ventá e entra o aire fresco. Xa eu ben sabía que ía frío. Á esquerda da ventá, onde a deixei onte, a bata. Póñoa. Polo corredor, a man na parede confirma o camiño da cociña. Porta. Despensa, vaso, billa de auga. Caixón. Caixa das pílulas. Trago unha. Pouso o vaso no vertedoiro. A orde facilita cada movemento.

De novo, coa man na parede facendo de guía, vou ao cuarto de baño. Tapa do váter, súboa. Sento. Mexo. Papel, límpome. Tapa do váter, báixoa. Toco a pía, a billa, o xabón, a billa de novo. Lávome. Toalla. Repito o xogo ás escarranchada no bidé, como hai moitos anos. Localizo o cepillo de púas grosas. Desenredo o pelo. Man na parede do corredor. O tacto facilita cada movemento.

Baixo a man da parede, dou os pasos que xa teño contados, sete, ata a cómoda. Caixón de arriba, braga. A primeira que me vén á man, tanto me ten. Caixón pequeno, calcetíns de algodón negro, espero -no traballo non os queren de cores-. Dous pasos e sento na cadeira. A roupa de onte está limpa, seino. Eu non tanto, pero contabilizo ao meu favor o tempo da ducha que non me darei. Sen apuro, busco o colgadoiro da bata. A calma facilita cada movemento.

Non tomar café é, tamén, tempo que aforro. No taquillón da entrada deixei o bolso coas chaves. Debaixo, o paraugas. No colgadoiro, a cazadora. Pegadas á parede, as botas da empresa. Cálzoas. As zapatillas quedan xusto onde estaban as botas. Ao seu carón, a bolsa con dúas pezas de froita moi ben madura, que me alegrarán o día. Con coidado, gárdoas no bolso, antes de que se fagan puré. A precisión facilita cada movemento.

Tropezo coa bolsa do lixo, primeiro. Recólloa, e coa vasoira despois. Onte rompín un xerro e esquecinme dela. Tento a pechadura da porta, a altura mesmo do segundo botón da cazadora. Pouso o lixo no chan, onde queda. Das tres chaves, a máis estreita. Xa na rúa, retiro unha fía da bota esquerda, que me avisou mamá cando lle deixei á filla. A memoria facilita cada movemento.

No peto da cazadora, o aviso de «suspensión» da electricidade. Mañá, 4 de decembro cortaranme a luz, precintaranme non sei aínda o que. As honras están feitas, levo tres días co machete do contador abaixado. A asistenta social quedará contenta. Aseguroume que ninguén entraría na miña casa para cortarme a luz. E tiña razón, podendo facelo eu, consumidora vulnerable en prácticas!

Marina Losada Vicente

Asesora fiscal e laboral, en situación de aprender a escribir

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Tags
Comentarios

En prácticas