Avós con salario

Francisco Ant. Vidal LINGUA PROLETARIA

BARBANZA

matalobos

24 feb 2018 . Actualizado a las 05:05 h.

Ese se dese unha paga por ser avós? No grupo de amigos non falta quen cada día ten que deixar o parladoiro antes de tempo porque ha de recoller a algún neto á saída da escola ou levalo a algunha actividade mentres os pais dos cativos deben cumprir co castigo bíblico de gañar o pan coa suor da fronte e dor de corazón, sen poder estar cos seus rentenos todo o que quixesen e necesitan. Non sei se alguén lle botou contas ao aforro que esa actividade lle rentúa ás arcas do Estado e, sobre todo, o beneficio empresarial que a mesma xera.

Despois de parir, unha nai necesita máis de seis meses para atender a unha criatura, pero ao cabo dese tempo a cousa xa queda en quen poida botar unha man ou renunciar a un posto de traballo. Facilitar a crianza dos fillos para que o rendemento do obreiro e o futuro estean garantidos é unha das premisas que todo goberno manifesta, pero outra cousa moi distinta é que logo faga algo por asegurar ese futuro. O capital usa artimañas que o social non entende.

Tantas veces teño escoitado da boca dalgún avó iso de que o que eles fan non ten prezo, e outras tanto hei de lembrar o refrán «Quen non sabe dos mimos do avó non sabe o que é bo». Pero non nos enganemos, sen minusvalorar o amor, todo é cuestión de pasta. As contas que botan os mozos son moi doadas: cos avós ben se crían e non se paga matrícula; e a dos pagadores é moi clara: mentres estes produzan e aqueles aturen, a maquinaria produtiva non deixa de medrar. O malo empeza cando os mozos deciden que, para non criar aos fillos mellor é non telos, ou cando os avós non están en condicións de soportar a intensa actividade dos netos. O dilema comeza no intre en que hai que valorar como asegurar o futuro se non vai haber man de obra que substitúa aos obreiros de hoxe en día.