Pepe Vila: «Ramón Sampedro tería logrado a eutanasia, porque era moi teimudo»

m. x. blanco RIBEIRA / LA VOZ

BARBANZA

CARMELA QUEIJEIRO

Apunta ao testamento vital coma o gran éxito destas dúas décadas de traballo

10 ene 2018 . Actualizado a las 05:00 h.

Morreu o 12 de xaneiro de 1998 sen lograr a vitoria na batalla que emprendera anos antes para conseguir que se recoñecera o dereito dos cidadáns a unha morte digna. Pero lonxe de dar a loita por perdida, Ramón Sampedro encomendoulle a un grupo de amigos de Porto do Son continuar o seu labor. Pepe Vila é un dos veciños de Xuño que estiveron a carón do tetrapléxico en vida e que, trala súa marcha, se esforza por manter a súa memoria e, sobre todo, por conseguir que a eutanasia sexa unha elección. Con este fin impulsou, hai un ano, Dereito a Morrer Dignamente (DMD) Barbanza, un colectivo que aspira a dar en breve o salto definitivo.

-Dúas décadas despois da morte de Ramón Sampedro, ¿que análise fai da situación na que se atopa a súa batalla?

-Eu son optimista e, polo tanto, considero que se deron pasos moi importantes, aínda que non á velocidade desexada nin en función da demanda da sociedade. As leis nesta materia están aí, pero como ocorre con tantas outras, aparcadas. A cidadanía carece de información. Por poñer un exemplo, persoas próximas a min descoñecían a posibilidade de realizar no Hospital Comarcal da Barbanza o documento de instrucións previas. Eu aproveito calquera ocasión para divulgar este tema. Creo que o sacrificio de Ramón deu de algún xeito os froitos desexados, aínda que é evidente que o fin último é conseguir que se recoñeza o dereito á eutanasia.