A última esperanza


Omonte Pindo é un macizo granítico de 350 millóns de anos que tradicionalmente foi un símbolo de Galicia, coroando 627 metros de altitude a menos de 2 quilómetros do Atlántico: o cantil máis alto do país. A súa importancia xeolóxica, paisaxística, ecolóxica e histórica sumada ao seu estado de total abandono levaron a que, en 2010, a veciñanza de Carnota iniciara un movemento para reclamar da Xunta que o convertera no primeiro Parque Natural da Costa da Morte. 

Os seus valores xustifícano. A súa importancia xeolóxica viuse reflectida en varios estudos internacionais. Catalogamos un total de 650 especies naturais das que 150 contan con algunha protección, coma o lirio de monte, en risco crítico de extinción a nivel mundial, ou o carballo anano, que ten no monte Pindo a súa única poboación galega. A arqueoloxía demostra unha ocupación case continuada desde o Paleolítico ata o século XX, sendo un dos poucos sitios onde isto acontece.

Carnota é o segundo concello galego con máis superficie protexida. Ser quen de conservar case intacto un conxunto tan único coma o que conforman canón e fervenza do Xallas, monte Pindo, marismas de Caldebarcos e a maior praia do país en Carnota, merece contrapartidas que lle sirvan para desenvolverse social e economicamente. O parque natural é a única figura que inclúe ao pobo na toma de decisións, supón crear un órgano de dirección do espazo, e compromete un investimento anual mínimo; sen embargo non suporá restricións engadidas para a veciñanza.

Para a xente serán todo vantaxes, e o espazo natural verá finalmente superada a falta de atención que provocou a súa destrución case total no 2013. A petición medrou exponencialmente nestes catro anos. Hoxe é un auténtico clamor que crea un novo panorama de esperanza; e a Xunta non pode seguir pechando os ollos ao que toda Galicia reclama.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
2 votos

A última esperanza