Acercándose ao taekuondo

O grupo de rapaces adestrado por Osiris Romay na localidade de Caamaño realiza exhibicións en distintas localidades para amosar esta arte marcial


ribeira/la voz .

Osiris Romay é mestre de taekuondo na parroquia sonense de Caamaño, onde leva preto de oito anos adestrando a rapaces. Este verán decidiu realizar unha especie de xira pola zona para que a xente se acercase a esta arte marcial e para que os rapaces comezaran a perder o medo escénico.

Este mozo comezou a súa andaina dentro do mundo do taekuondo da man de Juan Luis Martínez, un adestrador ribeirense que foi quen o iniciou nesta arte marcial. Hoxe en día, Romay ten o seu propio lugar de ensino en Caamaño e realiza moitas actividades en común co que foi o seu instrutor. Hai oito anos que comezou a impartir clases, e moitos dos rapaces que se iniciaron con el continúan asistindo ás sesións de adestramento que se realizan tres días á semana.

Durante este verán está facendo unha xira de exhibicións cos seus alumnos por diferentes puntos do municipio. Este proxecto ten diferentes obxectivos: un deles é conseguir que os rapaces comecen a desenvolverse enriba do tatami; outro, que a xente se familiarice con este tipo de deporte e esqueza vellos prexuízos, como que as artes marciais son violentas e que non contan con ningún tipo de disciplina.

Algúns dos lugares que puideron gozar do bo facer destes cativos foron a parroquia de Queiruga e a de Caamaño. A próxima cita está prevista para o 10 de setembro en Porto do Son.

As idades dos rapaces que adestran na casa de cultura de Caamaño soe estar entre os 6 e os 12 anos, aínda que segundo afirma o propio Romay, «os máis pequenos son os que máis gozan, pois tómano como un xogo. Porén, cando van medrando empezan a mirar que opcións reais teñen dentro do deporte. Ademais, hai idades que son conflitivas e iso vese á hora de adestrar, porque arredor dos 12 anos».

O papel dos pais

Osiris Romay tamén resalta a importancia da implicación dos pais. Sinala que cos anos adquiriron un compromiso maior, e que así o pasan mellor cos pequenos: «Antes os pais acercaban aos rapaces a adestrar ou levábanos as competicións e marchaban. Actualmente é moi diferente, os proxenitores están máis implicados na actividade que realizan os seus fillos, van aos combates, animan aos rapaces, vese que hai un maior interese e iso resulta moi positivo para os cativos».

Para este sonense é importante que a xente entenda a importancia que pode ter o deporte no desenvolvemento dos rapaces, que inflúe na súa educación e na adquisición dunha serie de valores: «O taekuondo é unha segunda disciplina na que se lle inculcan unha serie de pautas, non só é un deporte físico, ten a súa parte mental». Tamén destaca que a agresividade non ten cabida dentro desta arte marcial: «Se me decato de que os meus rapaces empregan o que eu lles ensino para andar de matóns por aí castígoos sen poder pelexar. Se algún día o necesitan para defenderse é diferente». Romay mostrase satisfeito co momento actual que vive o taekuondo en Galicia e espera que a situación mellore co tempo ou que polo menos se manteña igual.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
4 votos

Acercándose ao taekuondo