Da sociedade incluínte

O vindeiro día 3 celebrarase o Día internacional das persoas con discapacidade


O artigo 49 da Constitución española sigue dicindo: «Os poderes públicos realizarán unha política de previsión, tratamento, rehabilitación e integración dos diminuídos físicos, sensoriais e psíquicos, aos que prestarán a atención especializada que requiran e ampararanos especialmente para o goce dos dereitos que este Título outorga a todos os cidadáns». Visto desde hoxe e despois de corenta e dous anos de vixencia é o precepto peor redactado da Carta Magna; ademais resulta inútil, excluínte e ofensivo. Aínda que non sexa unha expresión nada técnica: agora non hai por onde collelo. Se fose lexislador presentaría inmediatamente unha moción para suprimilo, non para modificalo. Se o eliminamos non pasaría nada, porque unha persoa con discapacidade é exactamente igual en dereitos e obrigas que calquera outro cidadán e, polo tanto, non fai falta dicir que ten dereito a ser beneficiario da política sanitaria e a non ser discriminado nin excluído. É un máis, punto. Resulta inexplicable e repugnante o establecemento na Constitución dun grupo aparte denominado de «diminuídos físicos, sensoriais e psíquicos». Non se debe seguir a aturar esa falta de respecto, cualificando de diminuídos a persoas que, simplemente, viven con algunha discapacidade. Unha cousa distinta é que sexa necesario lexislar con discriminación positiva na normativa ordinaria.

Cara ao remate do 2013, despois de asinada a Convención sobre os Dereitos das Persoas con Discapacidade, xa se aprobou a Lei Xeral de dereitos das persoas con discapacidade, que si emprega linguaxe inclusiva. No 2018, o Goberno español anunciou o que denominou a primeira reforma social da Constitución española dándolle unha volta -non suprimindo- a ese malfadado artigo da Constitución. Daquela non seguiu adiante e, agora, hai poucos días, o Goberno dixo que vai propor no Congreso, antes de que acabe 2020, esa modificación constitucional para, basicamente, eliminar o aldraxante «diminuídos» e substituílo por «persoas con discapacidade»; espera que se aprobe por unanimidade. Paralelamente, o Pacto de Toledo, tamén nestes días, recomendou a realización de políticas que teñan máis en conta a realidade das persoas con discapacidade e das súas familias, por exemplo reforzando a posibilidade de compatibilizar as pensións de incapacidade co traballo porque facilitaría que os pensionistas con discapacidade puideran equilibrar pensión con salarios modulados.

Todo isto significa que está enraizando na cidadanía a idea de que as persoas con discapacidade son cidadáns libres e iguais. Temos que continuar non só coa modificación da linguaxe normativa, senón que é imprescindible acadar que esta mensaxe de paridade chegue a todos. Neste ámbito o labor de cada un desde todo tipo de tribunas, colexios, medios, política, comunicación en xeral, ten un valor inconmensurable para axudar a conformar unha sociedade incluínte e non discriminatoria.

O vindeiro día 3 celebrarase o Día internacional das Persoas con Discapacidade. Falemos disto.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
29 votos
Comentarios

Da sociedade incluínte