«Zahera poñendo en ridículo a Zahera»

O actor presenta o sábado, no auditorio de Catoira, un espectáculo no que parodia a farándula coas súas anécdotas

s. c.

Do Luar a gañar un Goya, non sen antes pasar polo Petróleo de Portozás ou polo Releches de Celda 211. Non se fixo o mundo nun día, e a carreira de Luis Zahera (Santiago de Compostela, 1966) non ía ser máis que o mundo, aínda que ás veces semelle igual de grande. Non o dicimos por cumprir, pois aos 52 anos xa apareceu en 30 longametraxes, 20 curtas, 11 series e acumulou innumerables anos asistindo ao Luar; unha traxectoria que lle deixou nada menos que catro Mestre Mateo, unha medalla do Círculo de Escritores Cinematográficos e o seu prezado Goya. Pero máis aló dos premios, o que en realidade o move é o teatro, precisamente o que virá facer a Catoira este sábado, dende as 21.30 horas, no auditorio municipal.

-Se a actuación vai de anécdotas, o seu currículo dá para moitas.

-Digamos que si. No espectáculo tento facer un percorrido do noso traballo, da farándula. Acudo a anécdotas, si? Pero é unha parodia dun actor calquera, nós pensamos que somos a «hostia» e? Moitas veces cremos que imos chegar moi lonxe, o éxito, todas esas cousas; e na maioría das ocasións non temos nada de particular. É o conto de a onde pensaba que chegaría e onde estou. É dicir, poñerse en ridículo.

-Deulle máis anécdotas o Goya ou Petróleo?

-Son xa moitos anos? Co Luar comecei na televisión, entrei no 93, e é posible que me dese as anécdotas máis bonitas. Foron anos moi emocionantes, ter fronte a ti aos grandes era incrible. Camilo Sesto, Raphael, todas as grandes estrelas? En Luar sendo novo, todo impresiona máis, todo é efervescente? É normal que mirase abraiado, todo era novo para min. E compartir programa con esas persoas foi moi emocionante e instrutivo.

-Estivo en películas e series, recibiu premios pero... Que teñen os escenarios pequenos que sempre volve a eles?

-Penso que é todo máis natural cando non hai cámaras, por iso escollería o teatro como a miña disciplina favorita. Dentro da mentira e da farsa, que é o dos actores e actrices, o teatro é o máis puro, onde a xente o vive mais. As prazas, os bares, os pequenos teatros teñen esa conexión co público. Trátase de algo moi simple, que leva funcionando toda a vida e marabillando á xente da rúa: contar unha historia. Ese sinxelo feito leva atraendo á xente dende hai miles anos. Outro dos puntos importantes é a improvisación, que reina nese teatro que reivindico ou nos monólogos. No cine repites ata que saia ben e na tele, o mesmo? Nun monólogo tes que ir do tirón, como saia, por iso contén esa frescura e naturalidade que tanto atrae á xente.

-Leva meses sen parar de traballar. Que proxectos ten?

-Son moitos e moi variados. Dende a participación dunha serie en México? Ata o comezo dun traballo sobre o Camiño de Santiago o vindeiro xaneiro. Teño un lote de «choio» parado, agardando o seu momento, pero case que prefiro non dicir de que se trata, que non o quero gafar. Aínda que, de todos os xeitos, nunca se sabe o que pode pasar, pois a industria actual variou tanto nos últimos tempos que dentro de dez anos seguramente xa non teña nada que ver co que hoxe temos.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

«Zahera poñendo en ridículo a Zahera»