Resulta tremendamente curioso leer os comentarios da élite corporativa local sobre o futuro político do noso pobo, Ribadeo. Nun momento no que o concepto «asambleario» está inundando os medios de comunicación, nun momento no que o espíritu revolucionario volve a anidar na sociedade, hai unha pugna dialéctica sobre a conveniencia ou inconveniencia para o pobo de aumentar o número da corporación en orde a súa poboación. Imos deixar de lado a discusión sobre as normas establecidas e se estas son ou non son idóneas e deben ou non deben ser cambiadas co curso dos tempos (que é claro que sí), e fixémonos nas declaracións de uns e outros sobre as consecuencias de ser máis de 10.000: para uns con 13 hai suficientes, para outros 7 xa fan o que hai que facer; para este vai supor un custo esaxerado e para aqueloutro non van resolver nada?
Está claro que aumentar a representación cidadá no goberno dun pobo enriquece as posibilidades de evolución positiva, sempre e cando, claro está, cada un deses representantes faga o que ten que facer, e facer o que se debe non depende das ordes do partido ou do que diga aquel ou o outro, senón dunha conciencia clara de responsabilidade de traballo e vontade de progreso, e dunha actitude de comunión e de crítica constructiva que tivemos en Ribadeo desde o 2011, incluso a pesar de que os poderes ideolóxicos de cada partido terciaran para a división e a desunión nos obxectivos comúns.
Ningunear o apoio que para o bo facer social veñen prestando tódolos concelleiros e concelleiras no pazo de Ibáñez, e suliñar o solipsismo de poder como garantía de servizo exitoso supón desdecir os signos dos tempos e augurar un salón convulso e de confrontacións lineais en función da bandeira ou do pendón correspondente. O cambio social debe ser levado a cabo porque supón dar resposta directa á crisis global que trouxeron as estruturas decimonónicas aínda vixentes.
Con sete basta! seguro, e con un tal vez tamén, pero a idea que subxace no cambio político que se aveciña supón dar a posibilidade a máis voces e esas voces terémolas que elixir entre todos, exercendo así o dereito e ó deber de participación inherente á condición de cidadán que, a fin de contas é o principio que non pode ser posto en dúbida.
Manuel Yáñez Dablanca é concelleiro do PP en Ribadeo.