El pulso de A Mariña Os Chafaricos tocan juntos desde hace un tiempo haciendo de la gaita un instrumento de arte y diversión. Fueron los únicos mariñanos que ganaron en el concurso cervense
14 ene 2005 . Actualizado a las 06:00 h.Os Chafaricos se presentaron al I Concurso de Música Tradicional de Airiños do Xunco en Cervo, quedando en tercer puesto, como un grupo de Alfoz. De este municipio proceden el 50% de sus miembros, Iván Casabella (a la gaita) y Marcos Rouco (al tambor). Fredy, de Espasante (al bombo), y Javier Pena «Bossa», de Viveiro (a la gaita) completan el elenco. Aunque este último no pudo actuar al formar parte del jurado, la semana pasada ocupó su lugar Rodrigo López, de Ortigueira. En Cervo interpretaron Aire de jota galega, anómina, y Lelia Doura, una alborada de Cajigal. Iván explica que se han unido no sólo por la afición a la música tradicional gallega sino también por amistad. Confirma que todos son «expertos no xénero» pues cada uno suma experiencia de años. Empezaron a tocar como Os Chafaricos hace dos o tres. Fue una actuación en Riotorto la que los unió como tales. ?abitualmente, los nombres con que se bautizan las agrupaciones folclóricas son gallegos de principio a fin. No iba a ser menos en este caso, aunque puede decirse que la improvisación jugó su papel. El nombre les viene de una zona de Alfoz, «un sitio perdido» en el monte, dicen, al que los vecinos llaman A Chafarica. «Cando nos apuntamos ao de Riotorto tiñamos que dar un nome urxente», dice. El objetivo, disfrutar «Nos concursos o primeiro é pasalo ben e se levas premio, mellor», apunta Iván. «Tamén hai que intentar facelo ben, que se vexa calidade». Tanto recurren a obras de otros autores como a piezas de Rodrigo o Bossa: «Hai de todo, aínda que está cambiando. Antes a música de gaita era máis tradicional. Agora hai máis de autor». La música folk tuvo años atrás un importante bum: «O tirón era bastante grande hai un par de anos, cando Carlos Núñez. Agora se calmou a cousa». «Sí, hai moitos gaiteiros por aquí», afirma Iván: «En calquer pobo sempre hai un grupo. Cando a xente estudia fóra hai certo parón. Hai máis falla de percusionistas de calidade».