30 abr 2003 . Actualizado a las 07:00 h.
«Camiñan ao meu rente moitos homes. Non os coñezo. Sonme estranos. Pero ti, que te alcontras alá lonxe, maís alá dos desertos e dos lagos, máis alá das sabanas e das illas, coma un irmau che falo. Se é túa a miña noite, se choran os meus ollos o teu pranto, se os nosos berros son igoales, coma un irmau che falo. Anque as nosas palabras sean distintas, e ti negro e eu branco, se temos semellantes as feridas, coma un irmau che falo. Por enriba de tódalas fronteiras, por enriba de muros e valados, se os nosos soños son igoales, coma un irmau che falo. Común temos a patria, común a loita, ambos. A miña mau che dou, coma un irmau che falo.»