«Eu cantei no Metropolitan»

Igual non o sabía, pero a Valedora do Pobo é a terceira autoridade de Galicia. Achégome por tanto un pouco intimidado


Igual non o sabía, pero a Valedora do Pobo é a terceira autoridade de Galicia. Achégome por tanto un pouco intimidado, pero Milagros Otero (Santiago, 1960) móstrase moito máis próxima do que indica o seu rango. Falamos no seu despacho onde o concepto da xustiza xurde constantemente. Cando rematamos pregunta sorprendida: «Xa está?».

-Con que xogaba de nena?

-Eu nacín na casa na que vivo ata o de agora, en Santiago de Compostela, polo que tiñamos xogos de pequena cidade máis que de campo. Xogabamos á corda, á goma, ás tabas... Eu era especialista nas tabas. Na casa xogabamos moito ao parchís, polo que tamén son especialista.

-E o Dereito, de que lle vén?

-A min o que me gustaba era o mundo da universidade. A Historia, a Literatura... O meu interese foi sempre humanístico. Pero o feito que determinou a miña vocación cara o Dereito foi a desesperación incluso física que me producía a inxustiza. Eu pensaba que era preciso facer algunha cousa, que tiña que facer algo para cambiar cousas que estaban mal feitas.

-Modularía esa sensación, porque as inxustizas están a cada paso que damos.

-Non. Segue producíndome malestar físico moitas veces. Mesmo nesta institución sempre digo: temos que buscar o camiño para facer xustiza aínda que ás veces a propia lei non o mostre con claridade.

-Chegou a exercer como avogada?

-Non. Cando rematei a tese de doutoramento comecei a traballar na Universidade. Teño unha vocación profunda de investigación e docencia. Son universitaria de corazón.

-Teño un fillo a punto de matricularse en Dereito. Pode darlle algún consello?

-Que teña ilusión e que busque a forma de realizar xustiza. Os xuristas poden cambiar o mundo.

-Valedora do Pobo... Non pesa moito ese título?

-É unha carga pesada, si, pero dáfoa moitísimas satisfaccións.

-Desconecta cando sae de aquí ou é das que leva o traballo para a casa?

-Lévoo todo. Non desconecto nunca e non o digo como se fose unha virtude. Aquí veñen persoas e ás veces acabamos abrazados e chorando.

-Pois deixemos o traballo un pouco. Que lle gusta facer?

-Viaxar e coñecer xente diferente. Tamén ler, escoitar música, pasear...

-Cal é o sitio máis fermoso que coñece?

-Non me pregunte iso.

-Pois pregúntoo.

-Gústame Galicia porque é a miña terra. Síntome profundamente galega, incluso privilexiada por ser galega. Gústame o mar, pero non ir á praia. Tamén España, que é un gran país. E de fóra, México.

-Elixa unha compañía para ir cear: Merkel, Trump, Macron ou Puigdemont.

-Pois, con ninguén deses.

-Iso non vale.

-Entón con Puigdemont. Interésanme máis os problemas das persoas que teño máis cerca.

-Baila? Que tal se lle dá?

-Si bailo, aínda que non o fago moito. Pero fágoo ben porque teño unha formación musical alta e, por tanto, un elevado sentido do ritmo.

-Formación musical alta?

-Fun cantante mezzosoprano vinte anos. Eu cantei no Metropolitan de Nova York. E en moitos outros lugares do mundo co grupo de cámara da universidade. Sempre música medieval. Pasei momentos marabillosos cantando.

-Que lle dá medo?

-A inxustiza, o desorde, a sinrazón, a falta de entendemento entre as persoas, a perda de valores na sociedade actual, os berros...

-Atreveríase a recitar un verso?

-Claro: Que por mayo era por mayo/cuando hace la calor/cuando los trigos se encañan/y están los campos en flor/cuando canta la calandria/y responde el ruiseñor.

-Imaxino que o fútbol non lle gusta...

-Gústame máis o tenis, que practiquei, pero o fútbol tamén me gusta.

-Cal é o seu equipo?

-O Atlético de Madrid. E os equipos galegos.

-Que lle gusta máis, cociñar ou comer?

-Comer.

-Que tal se leva co móbil?

-Moderadamente ben. Non teño Facebook, por exemplo. Téñoo pero non o alimento. As redes sociais non as utilizo.

-Dígame unha canción.

-Iso é moi complicado. Hummm. Sinto algo moi especial cada vez que escoito o himno do Antigo Reino de Galicia.

-Que é o máis importante na vida?

-Vivila de forma honrada e decente. Que non te avergoñe facendo o máis que poidas facer do mellor xeito posible.

Muy de cerca

Milagros Otero Valedora do Pobo

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
9 votos
Comentarios

«Eu cantei no Metropolitan»