Azúcar


A doutora Luisa Valladares díxolle ao noso Paco Mariló que tiña o azúcar un pouco alto. A mala hora. Dende ese día funesto todo cambiou na cuadrilla. É un agobio constante. Se imos a un bar e nos poñen un pincho de deseño, o Mariló pregunta: «¿Non levará moito azúcar?». Os que non o coñecen miran con ollos perdidos. Os coñecidos botan a rir. Pero Paco non ri. Serio, nunca estivo tanto. El, amante da calor e dos meses cálidos (que casan cun branco ben frío), anda apesadumbrado polas rúas de Verín. El, que se burlou toda a vida das miñas múltiples e ficticias enfermidades, xa non me chama «hipocondríaco». El, o maior defensor dos viños brancos de Monterrei, empezou a beber tinto. Ningún da cuadrilla pode comprendelo. Cando eu pedía tinto, o Mariló botaba a rir: «Outro que pensa que o tinto baixa o colesterol, ja ja ja», dicíame con sorna. Se entramos a un bar e somos seis, el adiántase e di: «Cinco brancos de Monterrei e un tinto para o poeta, ja ja ja, que ten an-tio-xi-dan-tes». Eu sempre o tomei a broma. Paco ri, eu río. Pero agora non ri o noso Mariló. Ata comprou un aparello diminuto co que se pincha cando vai ao baño. Descubrino de casualidade este luns. Coincidimos no servizo e vin que estaba a mirar un artiluxio. «Que fas, Paco?». Non me contestou e saíu correndo do baño. Na terraza, sen querer, caeu o aparello do seu peto. Eu seguía sen saber qué era aquel dispositivo. Javier Ochoa, antes de que eu preguntase, interrogou: «Paco, ¿este monitor de glucosa es tuyo?». ¡Que palabras raras pronuncia o noso Javier! ¿Monitor de glucosa? Non son o único hipocondríaco da cuadrilla, pensei. E tamén pensei que algunha vez alguén nos dixo que o branco tiña máis azúcar có tinto.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
28 votos
Comentarios

Azúcar