A crise como título fixo do OUFF

O festival de cine mantivo ao longo de vinte anos unha traxectoria errática que pasou por varios modelos de certame


ourense / la voz

Ao Festival de Cine Internacional de Ourense -nado como OFF e logo rebautizado como de Cine Independente e chamado de formas diversas neste case que un cuarto de século- o título que mellor lle acae é calquera que teña que ver coa tan recorrida crise de identidade. Ou con algún dos termos que lle valeron un oco na historia a Freud. Desta volta por mor dun protagonista que non virá: Cristóbal Montoro. A última vez que se deixou ver -ou unha das últimas- foi no Siméon e, como daquela non gobernaba, prometía a lúa; agora que manda, e moito, ameaza con deixar á cidade sen o OUFF ao non permitir a súa lei de contratacións dar encaixe legal ao modelo que se puxo en marcha hai dous anos, coa incorporación de Fran Gayo á dirección do proxecto.

Nova etapa

Iberoamérica e óperas primas. No 2016 comezou o actual esquema do festival, apostando nesta nova andaina por dúas seccións competitivas: as dedicadas ao Cine Iberoamericano e ás Óperas Primas.

INCERTEZA

Haberá certame este ano? A normativa legal mantén contra as cordas a posible celebración do festival de cine de Ourense. Fran Gayo conta co seu equipo de organización e o actual escenario non deixa capacidade de manobra. O Concello non pode facer novas contratacións nin pode superar un determinado límite de gasto de forma directa -de facelo tería que ir á fórmula de concurso público-. Os dous supostos, contratar ao equipo ou a remuneración, non encaixan no marco legal da normativa aprobada polo Goberno. Nese escenario só quedan dúas saídas: ou celebrar o OUFF 2018 cun modelo organizativo diferente -ao non poder contar con todo o equipo de Gayo- ou aprazar a edición deste ano. Director e Concello non chegaron a un acordo nas xuntanzas celebradas na pasada semana, aínda que non se dá por pechada unha decisión ao respecto. Segue a buscarse unha alternativa antes de dar por perdida a cita deste ano.

Futuro

Volver a unha entidade con personalidade propia. O Concello atópase nesta altura cun problema que xa estaba enriba da mesa na última edición, a vixésimo segunda, e ao que non se lle puxo remedio. O volume económico, de persoal e de xestión do OUFF sobrepasa o escenario da administración local e a independencia e a axilidade do proceso pasaría por volver a un esquema como o do desaparecido consorcio ou a creación dunha fundación que fose a responsable directa do festival.

Apoios

Convenio coa Agadic e críticas. Concello de Ourense e Agadic (Axencia Galega das Industrias Culturais) asinan anualmente un convenio para fixar a cantidade que recibe o OUFF. Unha fórmula que beneficia ao festival, ao saber de certo que contará con axuda institucional, e que tamén ten sido obxecto de críticas, ao estar obrigados os outros festivais audiovisuais de Galicia a presentarse ás axudas da Agadic nunha convocatoria de concorrencia competitiva.

Compromiso

Volta da Deputación ao certame. Logo dun «divorcio» bravo que deu como resultado a voadura escandalosa do Consorcio do Festival de Cine de Ourense -co pago das débedas por parte do Concello e a incorporación do persoal-, a sintonía e o entendemento entre as institucións retomáronse nos últimos anos. De feito a Deputación de Ourense é o principal valedor do OUFF fóra do Concello: o organismo provincial achegou unha subvención de 50.000 euros ao festival do 2017 -a axuda da Agadic foi de 34.000 euros-. O papel da entidade provincial só é o de patrocinadora, sen responsabilidade no apartado organizativo do festival.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
0 votos
Comentarios

A crise como título fixo do OUFF