En febrero, más

Esta fin de semana quero divagar. A mesma palabra di todo o que dicir quere: di-vagar. Ou sexa que un di e, ademais, vaga. Evanescencia, flotación, vagancia, insuficiencia, esquecer un pouco a realidade cotiá desta provincia consumida século tras século, constantemente. Gústame mirar estes días os restos da marmaña por riba da herba: verdísima. Mirar as muchachas con bufanda cando corren lixeiras ao traballo, universidade, ao instituto, aos brazos dun amante salvador que ten labios de chocolate e corazón de Romeo. Gústame que me escriban cartas os que len os meus artigos e pensan que eu penso como eles pensan (creo que xa deixei de pensar). Gústame este Ourense de menos, de febreiro, porque é un Ourense de máis, de primavera. Gústame que esta semana se celebre o entroido e que sexa un verbo preciso e usado e pertinente. Gústame a columna do individuo, ou individua, que escribe por baixo da miña columna: a honestidade segue sendo un valor no periodismo desta provincia tan vendida, tan hipócrita, tan segundarregional. Gústame Chavela Vargas. Gústame que alguén poida cruzarse nos meus soños. E por todo isto, caballeros y caballeras, no nos queda más que felicitarnos. Auria bonita. En febrero te quiero más.

---

---

---