Odessa é nome de muller

Gaspar Méndez ECONOMISTA. PROFESOR DE XEOGRAFÍA E HISTORIA NO IES LUCUS AUGUSTI DE LUGO

OPINIÓN

STR | EFE

26 ago 2022 . Actualizado a las 05:00 h.

Os recentes acontecementos en Ucraína leváronme a reler o libro de Neal Ascherson que leva por título O mar Negro: berce da civilización e da barbarie. Unha magnífica obra que describe perimetral e historicamente esa enorme masa de auga, chamada Ponto Euxino polos antigos gregos, a través dos pobos que poboaron as súas ourelas. 

Escrito en 1995, cando se disolveu a Unión Soviética, retrotráenos ata oito séculos antes da nosa era, cando os gregos fundaron, nas súas costas, colonias como Olbia, Feodosia, Panticapea ou Borístenes, para comerciar cos nómades escitas, aos que lles aprenderon a cultivar o trigo nas inmensas chairas do que hoxe chamamos Ucraína, e a comerciar con el.  Mentres os escitas se enriquecían á par que se helenizaban, o trigo, como aínda acontece hoxe en día, salvou da fame as superpoboadas poles gregas.

Despois de múltiples vicisitudes, a cultura e a lingua grega subsisten hoxe en día, aínda que moi minoritarias, en Crimea. Pola súa parte, os escitas foron varridos por novos pobos procedentes das inmensas estepas asiáticas. Primeiro os sármatas, considerados orixe da nación polaca, os alanos, e os godos, que se estableceron en Crimea e máis adiante espertarían as fantasías de Hitler. Os godos foron expulsados polos hunos, que abriron paso a outros pobos, como os xázaros, que adoptaron o xudaísmo e tiveron o seu reino en Crimea, sendo probablemente os devanceiros dos actuais asquenacís. Tártaros e mongois da Horda de Ouro ocuparían o seu lugar, ao tempo que os comerciantes gregos eran substituídos polos xenoveses, para acabar todos baixo a férula da Sublime Porta otomá.