Bailar coa morte

María Canosa
María Canosa PINGAS DE CRISTAL

OPINIÓN

CARMELA QUEIJEIRO

08 jun 2021 . Actualizado a las 05:00 h.

Bailar é un acto que pode ter moitas connotacións. Son das que bailo na rúa, no súper ou na casa. Soa, pero tamén coas miñas fillas. Dános sensación de liberdade.

Pero tamén posúe unha connotación íntima. Bailar co meu pai é mergullarme na súa aperta. Por iso, as poucas ocasións que o facemos é especial e emotivo. Evidénciase un fío emotivo e de proximidade fermoso.

Esta confianza é difícil conseguir, aínda que tamén me sorprende logralo con certos estados, coma a morte. Aquí, en Galicia, a morte é algo próximo, co que estamos afeitos a convivir (por moito que o de vivir non teña sentido ningún neste caso). Somos de tocar a morte. De ver aos finados, acompañar a familia nos velorios e facelo, ademais, desde idades moi curtas.