Solidariedade, respecto, lealdade


Principios básicos para construir futuro. A pandemia que está a castigar a humanidade e que atinxe tanto as distancias curtas (a nosa vida familiar e local) como os grandes espazos da globalización, porque o problema vai moito máis alá das nosas experiencias particulares, a peste vírica que nos abafa está a levantar unha serie de cuestións que parecían menores, ou que iamos aprazando seguindo, e que se cadra vai sendo ocasión de tratar. Cuestións pendentes, que teñen que ver mesmo cos nosos modelos de convivencia. Falo da Unión Europea, por exemplo, e falo do Estado das Autonomías, esta realidade política que xa cumpriu corenta anos e que, malia as súas imperfeccións e os seus detractores, propiciou un dos períodos máis felices da nosa historia.

O proxecto europeo vén de atrás. A vella Comunidade do Carbón e do Aceiro (1951), logo Tratado de Roma (1957), tamén chamado Mercado Común, deu paso a un plan ambicioso (1992) que hoxe integra 27 estados con parlamento e institucións de goberno non exentas de desequilibrios, pero que no seu conxunto constitúen un dos logros máis intelixentes, arriscados e sedutores da historia contemporánea, case que poderiamos dicir que da cultura política que coñecemos, dende a caída do Imperio Romano para acó: harmonizar a diversidade nunha xeografía común mancada por guerras e enfrontamentos feroces, mais tamén polas conquistas sociais mais luminosas.

A xestión da pandemia (produción e distribución de vacinas) está a poñer de actualidade non poucos desequilibrios, tanto no espazo máis próximo (o Estado español) como na UE, e mesmo desaxustes de fondo que se cadra deberiamos abordar. Para que serve o Senado, por exemplo? Como arbitrar un modelo eficiente de representación e debate para seguir convivindo? Que operatividade ten o Parlamento Europeo? Como desenvolver unha política común realmente resolutiva, capaz de afrontar a política exterior, estratexias demográficas e de inmigración ou a confrontación coas grandes oligarquías farmacéuticas, por salientar cuestións ben próximas? Esta marea leva no título tres substantivos a considerar. Solidariedade: porque sen solidariedade difícilmente poderemos construir ningún modelo de convivencia nin cohesionar a diversidade. Respecto: porque cada quen ten a súa maneira de entender e explicar o mundo. O historiador británico Gerald Brenan dicía que España é unha Pequena Europa (The Spanish Labyrinth, 1943). E lealdade: para que o pacto funcione. As guerriñas cativas entre particulares (sempre interesadas), a retorica emocional das pequenas taifas, os absolutismos excluíntes pouco din a prol dese proxecto de integración e respecto que necesitamos, alianzas en pé de igualdade, que de seguro nos farán mais fortes. Repito: nas distancias próximas e nas máis arredadas, non por iso menos trascendentes.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
7 votos
Comentarios

Solidariedade, respecto, lealdade