O día despois


9 de marzo é o primeiro día do resto do tempo. É o día de chegar ao traballo, acender o ordenador e comportarse. Na mañá do 9 de marzo, por exemplo, vostede que me está lendo podería pensar se traballa nun coto para cazar un bo polvo. Pregúntese por que cre que esa compañeira dos escotes e as minisaias non debería acudir así á oficina. Pensa o mesmo dese rapaz que contrataron hai un mes e semella non ter máis ca bermudas no armario? A semana do 9 de marzo tamén é boa para lembrar: aquela moza que facturaba tanto e pasou a media xornada en canto tivo un fillo, esoutra que organizaba as ceas de Nadal e deixou de acudir en canto casou, ese grupiño do café que leva a conta dunha competición sexual apuntando cantas compañeiras van caendo nun caderno que mercaron entre todos. O 9 de marzo podería vostede pensar cantas veces foi de putas como forma de agasallar un cliente ou de pechar un trato, e tamén se algunha compañeira foi convidada a tan honrosa celebración. Sería un bo día para pensar se namorou, saíu ou simplemente parveou con alguén no traballo, e, dependendo do seu xénero, compararse cos do xénero contrario. O 9 de marzo podería pensar naquel caso de acoso de hai uns anos en que vostede temperou gaitas falando de presunción de inocencia porque «era compañeiro»; é bo día, tamén, para lembrar se pensou que a acosada tamén era compañeira e preferiu non crela.

Pode ser que vostede fose o día anterior a unha manifestación. É posíbel, tamén, que berrase consignas e escribise nun cartón «Stop patriarcado». Pero ser feminista non é máis ca unha forma de xustiza social que comeza o 9 de marzo, vale para homes e mulleres e non acaba nunca.

Conoce toda nuestra oferta de newsletters

Hemos creado para ti una selección de contenidos para que los recibas cómodamente en tu correo electrónico. Descubre nuestro nuevo servicio.

Votación
11 votos
Tags
Comentarios

O día despois